ଉପାଯକା ପୁରୁଷାର୍ଥ ବନତା ହୈ. ଇସଲିଯେ ମୁଖ୍ଯତାସେ ତୋ ତତ୍ତ୍ଵନିର୍ଣଯମେଂ ଉପଯୋଗ ଲଗାନେକା ପୁରୁଷାର୍ଥ
କରନା. ତଥା ଉପଦେଶ ଭୀ ଦେତେ ହୈଂ, ସୋ ଯହୀ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରାନେକେ ଅର୍ଥ ଦିଯା ଜାତା ହୈ, ତଥା ଇସ
ପୁରୁଷାର୍ଥସେ ମୋକ୍ଷକେ ଉପାଯକା ପୁରୁଷାର୍ଥ ଅପନେ ଆପ ସିଦ୍ଧ ହୋଗା.
ମାନେ ତୋ ଐସୀ ଅନୀତି ସମ୍ଭଵ ନହୀଂ ହୈ. ତୁଝେ ଵିଷଯକଷାଯରୂପ ହୀ ରହନା ହୈ, ଇସଲିଯେ ଝୂଠ ବୋଲତା
ହୈ. ମୋକ୍ଷକୀ ସଚ୍ଚୀ ଅଭିଲାଷା ହୋ ତୋ ଐସୀ ଉକ୍ତି କିସଲିଯେ ବନାଯେ? ସାଂସାରିକ କାର୍ଯୋଂମେଂ ଅପନେ
ପୁରୁଷାର୍ଥସେ ସିଦ୍ଧି ନ ହୋତୀ ଜାନେ, ତଥାପି ପୁରୁଷାର୍ଥସେ ଉଦ୍ଯମ କିଯା କରତା ହୈ, ଯହାଁ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଖୋ
ବୈଠା; ଇସଲିଏ ଜାନତେ ହୈଂ କି ମୋକ୍ଷକୋ ଦେଖାଦେଖୀ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କହତା ହୈ; ଉସକା ସ୍ଵରୂପ ପହିଚାନକର
ଉସେ ହିତରୂପ ନହୀଂ ଜାନତା. ହିତ ଜାନକର ଉସକା ଉଦ୍ଯମ ବନେ ସୋ ନ କରେ ଯହ ଅସମ୍ଭଵ ହୈ.
ହୀନାଧିକ ହୋତୀ ହୈ; ଇସଲିଯେ ଉନକା ଉଦଯ ଭୀ ମନ୍ଦ-ତୀଵ୍ର ହୋତା ହୈ. ଉନକେ ନିମିତ୍ତସେ ନଵୀନ ବନ୍ଧ
ଭୀ ମନ୍ଦ-ତୀଵ୍ର ହୋତା ହୈ. ଇସଲିଯେ ସଂସାରୀ ଜୀଵୋଂକୋ କର୍ମୋଦଯକେ ନିମିତ୍ତସେ କଭୀ ଜ୍ଞାନାଦିକ ବହୁତ
ପ୍ରଗଟ ହୋତେ ହୈଂ; କଭୀ ଥୋଡ଼େ ପ୍ରଗଟ ହୋତେ ହୈଂ; କଭୀ ରାଗାଦିକ ମନ୍ଦ ହୋତେ ହୈଂ, କଭୀ ତୀଵ୍ର ହୋତେ ହୈଂ.
ଇସପ୍ରକାର ପରିଵର୍ତନ ହୋତା ରହତା ହୈ.
ତୀଵ୍ର ଉଦଯ ହୋନେସେ ତୋ ଵିଷଯକଷାଯାଦିକକେ କାର୍ଯୋଂମେଂ ହୀ ପ୍ରଵୃତ୍ତି ହୋତୀ ହୈ. ତଥା ରାଗାଦିକକା ମନ୍ଦ
ଉଦଯ ହୋନେସେ ବାହ୍ଯ ଉପଦେଶାଦିକକା ନିମିତ୍ତ ବନେ ଔର ସ୍ଵଯଂ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରକେ ଉନ ଉପଦେଶାଦିକମେଂ
ଉପଯୋଗକୋ ଲଗାଯେ ତୋ ଧର୍ମକାର୍ଯୋମେଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତି ହୋ; ଔର ନିମିତ୍ତ ନ ବନେ ଵ ସ୍ଵଯଂ ପୁରୁଷାର୍ଥ ନ କରେ
ତୋ ଅନ୍ଯ କାର୍ଯୋଂମେଂ ହୀ ପ୍ରଵର୍ତେ, ପରନ୍ତୁ ମନ୍ଦ ରାଗାଦିସହିତ ପ୍ରଵର୍ତେ.