ਹੋਨਾ ਅਸਮ੍ਭਵ ਹੈ, ਐਸੀ ਬੁਦ੍ਧਿ ਕੈਸੇ ਹੁਈ? ਇਸਲਿਯੇ ‘‘ਮੈਂ ਦਾਸ ਹੂਁ’’ ਐਸਾ ਕਹਨਾ ਤੋ ਤਭੀ ਬਨਤਾ
ਹੈ ਜਬ ਅਲਗ-ਅਲਗ ਪਦਾਰ੍ਥ ਹੋਂ. ਔਰ ‘‘ਤੇਰਾ ਮੈਂ ਅਂਸ਼ ਹੂਁ’’ ਐਸਾ ਕਹਨਾ ਬਨਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ.
ਕ੍ਯੋਂਕਿ ‘ਤੂ’ ਔਰ ‘ਮੈਂ’ ਐਸਾ ਤੋ ਭਿਨ੍ਨ ਹੋ ਤਭੀ ਬਨਤਾ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਂਸ਼-ਅਂਸ਼ੀ ਭਿਨ੍ਨ ਕੈਸੇ ਹੋਂਗੇ?
ਅਂਸ਼ੀ ਤੋ ਕੋਈ ਭਿਨ੍ਨ ਵਸ੍ਤੁ ਹੈ ਨਹੀਂ, ਅਂਸ਼ੋਂਕਾ ਸਮੁਦਾਯ ਵਹੀ ਅਂਸ਼ੀ ਹੈ. ਔਰ ‘‘ਤੂ ਹੈ ਸੋ ਮੈਂ
ਹੂਁ’’
ਹੈ; ਤੋ ਜੋ ਨਾਮ ਈਸ਼੍ਵਰਕਾ ਹੈ ਵਹੀ ਨਾਮ ਕਿਸੀ ਪਾਪੀ ਪੁਰੁਸ਼ਕਾ ਰਖਾ, ਵਹਾਁ ਦੋਨੋਂਕੇ ਨਾਮ- ਉਚ੍ਚਾਰਣਮੇਂ
ਫਲਕੀ ਸਮਾਨਤਾ ਹੋ, ਸੋ ਕੈਸੇ ਬਨੇਗਾ? ਇਸਲਿਯੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਨਿਰ੍ਣਯ ਕਰਕੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਭਕ੍ਤਿ ਕਰਨੇ
ਯੋਗ੍ਯ ਹੋ ਉਸਕੀ ਭਕ੍ਤਿ ਕਰਨਾ.
ਤਥਾ ਜਹਾਁ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੋਧਾਦਿਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਏ ਕਾਰ੍ਯੋਂਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਕਰਕੇ ਸ੍ਤੁਤਿ ਆਦਿ ਕਰੇਂ ਉਸੇ
ਨਿਰੂਪਿਤ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. ਤਥਾ ਸ੍ਨਾਨ ਕਰਤੀ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂਕੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਚੁਰਾਨਾ, ਦਧਿ ਲੂਟਨਾ, ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂਕੇ ਪੈਰ ਪੜਨਾ,
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂਕੇ ਆਗੇ ਨਾਚਨਾ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਜਿਨ ਕਾਰ੍ਯੋਂਕੋ ਕਰਤੇ ਸਂਸਾਰੀ ਜੀਵ ਭੀ ਲਜ੍ਜਿਤ ਹੋਂ ਉਨ ਕਾਰ੍ਯੋਂਕਾ
ਕਰਨਾ ਠਹਰਾਤੇ ਹੈਂ; ਸੋ ਐਸਾ ਕਾਰ੍ਯ ਅਤਿ ਕਾਮਪੀੜਿਤ ਹੋਨੇ ਪਰ ਹੀ ਬਨਤਾ ਹੈ.
ਕਾਰ੍ਯ ਹੈਂ. ਵਿਸ਼ਯਸਾਮਗ੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਕੇ ਅਰ੍ਥ ਯਤ੍ਨ ਕਿਯੇ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਸੋ ਯਹ ਲੋਭਕੇ ਕਾਰ੍ਯ ਹੈਂ.
ਕੌਤੂਹਲਾਦਿਕ ਕਿਯੇ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਸੋ ਹਾਸ੍ਯਾਦਿਕਕੇ ਕਾਰ੍ਯ ਹੈਂ. ਐਸੇ ਯਹ ਕਾਰ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਾਦਿਸੇ ਯੁਕ੍ਤ ਹੋਨੇ
ਪਰ ਹੀ ਬਨਤੇ ਹੈਂ.
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੇਂ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ ਨਿਨ੍ਦਾ ਪਾਯੀ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਉਨ ਕਾਰ੍ਯੋਂਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਕਰਕੇ ਸ੍ਤੁਤਿ ਕਰਨਾ ਤੋ ਹਸ੍ਤਚੁਗਲ
ਜੈਸਾ ਕਾਰ੍ਯ ਹੁਆ.