ਕ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿ ਹੈ? ਤਥਾ ਐਸੇ ਸਾਧਨਸੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਅਤੀਤ-ਅਨਾਗਤਾਦਿਕਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਹੋ, ਵ ਵਚਨਸਿਦ੍ਧਿ
ਹੋ, ਵ ਪ੍ਰੁਥ੍ਵੀ-ਆਕਾਸ਼ਾਦਿਮੇਂ ਗਮਨਾਦਿਕਕੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹੋ, ਵ ਸ਼ਰੀਰਮੇਂ ਆਰੋਗ੍ਯਤਾਦਿਕ ਹੋ ਤੋ ਯਹ ਤੋ
ਸਰ੍ਵ ਲੌਕਿਕ ਕਾਰ੍ਯ ਹੈਂ; ਦੇਵਾਦਿਕਕੋ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹੀ ਐਸੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਾਯੀ ਜਾਤੀ ਹੈ. ਇਨਸੇ ਕੁਛ ਅਪਨਾ
ਭਲਾ ਤੋ ਹੋਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਭਲਾ ਤੋ ਵਿਸ਼ਯਕਸ਼ਾਯਕੀ ਵਾਸਨਾ ਮਿਟਨੇ ਪਰ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਯਹ ਤੋ
ਵਿਸ਼ਯਕਸ਼ਾਯਕਾ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨੇਕੇ ਉਪਾਯ ਹੈਂ; ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਸਰ੍ਵ ਸਾਧਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਭੀ ਹਿਤਕਾਰੀ ਨਹੀਂ
ਹੈਂ. ਇਨਮੇਂ ਕਸ਼੍ਟ ਬਹੁਤ ਮਰਣਾਦਿ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਹਿਤ ਸਧਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ ਜ੍ਞਾਨੀ ਵ੍ਰੁਥਾ
ਐਸਾ ਖੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ, ਕਸ਼ਾਯੀ ਜੀਵ ਹੀ ਐਸੇ ਸਾਧਨਮੇਂ ਲਗਤੇ ਹੈਂ.
ਦਿਯਾ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਵੇਸ਼੍ਯਾਦਿਕਕੋ ਬਿਨਾ ਪਰਿਣਾਮ (ਕੇਵਲ) ਨਾਮਾਦਿਕਸੇ ਹੀ ਤਰਨਾ ਬਤਲਾਤੇ ਹੈਂ,
ਕੋਈ ਠਿਕਾਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਏਕ ਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਐਸਾ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ
ਪ੍ਰਥਮ ਤੋ ਠਾਕੁਰ ਹੀ ਸਂਸਾਰੀਵਤ੍ ਵਿਸ਼ਯਾਸਕ੍ਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹੈਂ; ਸੋ ਜੈਸੇ ਰਾਜਾਦਿਕ ਹੈਂ ਵੈਸੇ ਹੀ ਠਾਕੁਰ ਹੁਏ.
ਤਥਾ ਦੂਸਰੋਂਸੇ ਸੇਵਾ ਕਰਾਨੀ ਪੜੀ ਤਬ ਠਾਕੁਰਕੇ ਪਰਾਧੀਨਪਨਾ ਹੁਆ. ਔਰ ਯਦਿ ਵਹ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ
ਵਹਾਁ ਸੇਵਾ ਕਰਤਾ ਰਹੇ ਤੋ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਰਾਜਾਕੀ ਚਾਕਰੀ ਕਰਨਾ ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਭੀ ਚਾਕਰੀ ਹੁਈ,
ਵਹਾਁ ਪਰਾਧੀਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਸੁਖ ਕੈਸੇ ਹੋਗਾ? ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਨਤਾ.
ਠਹਰੇਗਾ? ਸਭੀ ਠਹਰੇਂ ਤੋ ਭਿਨ੍ਨ ਇਚ੍ਛਾ ਹੋਨੇ ਪਰ ਪਰਸ੍ਪਰ ਵਿਰੋਧ ਹੋਗਾ. ਏਕ ਹੀ ਹੈ ਤੋ ਸਮਾਨਤਾ
ਨਹੀਂ ਹੁਈ. ਨ੍ਯੂਨ ਹੈ ਉਸਕੋ ਨੀਚੇਪਨਸੇ ਉਚ੍ਚ ਹੋਨੇਕੀ ਆਕੁਲਤਾ ਰਹੀ; ਤਬ ਸੁਖੀ ਕੈਸੇ ਹੋਗਾ?
ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਛੋਟਾ ਰਾਜਾ ਯਾ ਬੜਾ ਰਾਜਾ ਸਂਸਾਰਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਛੋਟਾ-ਬੜਾ ਈਸ਼੍ਵਰ ਮੁਕ੍ਤਿਮੇਂ
ਭੀ ਹੁਆ ਸੋ ਨਹੀਂ ਬਨਤਾ.