ਵਹਾਁ ਕੈਸੇ ਸਮ੍ਭਵ ਹੈ? ਤਥਾ ਜ੍ਯੋਤਿਮੇਂ ਜ੍ਯੋਤਿ ਮਿਲਨੇ ਪਰ ਯਹ ਜ੍ਯੋਤਿ ਰਹਤੀ ਹੈ ਯਾ ਵਿਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ?
ਯਦਿ ਰਹਤੀ ਹੈ ਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿ ਬਢਤੀ ਜਾਯਗੀ, ਤਬ ਜ੍ਯੋਤਿਮੇਂ ਹੀਨਾਧਿਕਪਨਾ ਹੋਗਾ; ਔਰ ਵਿਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਜਾਤੀ
ਹੈ ਤੋ ਅਪਨੀ ਸਤ੍ਤਾ ਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਐਸਾ ਕਾਰ੍ਯ ਉਪਾਦੇਯ ਕੈਸੇ ਮਾਨੇਂ? ਇਸਲਿਯੇ ਐਸਾ ਭੀ ਬਨਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਯਦਿ ਏਕ ਥਾ ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਹੀ ਮਾਯਾਰੂਪ ਹੁਆ ਔਰ ਅਲਗ ਥਾ ਤੋ ਮਾਯਾ ਦੂਰ ਹੋਨੇ ਪਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੇਂ ਮਿਲਤਾ ਹੈ
ਤਬ ਇਸਕਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਰਹਤਾ ਹੈ ਯਾ ਨਹੀਂ? ਯਦਿ ਰਹਤਾ ਹੈ ਤੋ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਕੋ ਤੋ ਇਸਕਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਅਲਗ ਭਾਸਿਤ
ਹੋਗਾ; ਤਬ ਸਂਯੋਗ ਹੋਨੇਸੇ ਮਿਲੇ ਕਹੋ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਪਰਮਾਰ੍ਥਸੇ ਤੋ ਮਿਲੇ ਨਹੀਂ ਹੈਂ. ਤਥਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ
ਹੈ ਤੋ ਅਪਨਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨਾ ਕੌਨ ਚਾਹੇਗਾ? ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਨਤਾ.
ਕ੍ਰੋਧਾਦਿਕ ਦੂਰ ਹੋਨੇ ਪਰ ਤੋ ਐਸਾ ਕਹਨਾ ਬਨਤਾ ਹੈ; ਔਰ ਵਹਾਁ ਚੇਤਨਾਕਾ ਭੀ ਅਭਾਵ ਹੁਆ ਮਾਨੇਂ
ਤੋ ਪਾਸ਼ਾਣਾਦਿ ਸਮਾਨ ਜੜ ਅਵਸ੍ਥਾਕੋ ਕੈਸੇ ਭਲਾ ਮਾਨੇਂ? ਤਥਾ ਭਲਾ ਸਾਧਨ ਕਰਨੇਸੇ ਤੋ ਜਾਨਪਨਾ
ਬਢਤਾ ਹੈ, ਫਿ ਰ ਬਹੁਤ ਭਲਾ ਸਾਧਨ ਕਰਨੇ ਪਰ ਜਾਨਪਨੇਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨਾ ਕੈਸੇ ਮਾਨੇਂ? ਤਥਾ ਲੋਕਮੇਂ
ਜ੍ਞਾਨਕੀ ਮਹਂਤਤਾਸੇ ਜੜਪਨੇਕੀ ਤੋ ਮਹਂਤਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਨਹੀਂ ਬਨਤਾ.
ਜੈਸੇ ਵੇ ਅਵਤਾਰ ਹੁਏ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ ਵੈਸੇ ਹੀ ਯਹ ਪੈਗਮ੍ਬਰ ਹੁਏ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ. ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੇ ਪੁਣ੍ਯ-ਪਾਪਕਾ
ਲੇਖਾ ਲੇਨਾ, ਯਥਾਯੋਗ੍ਯ ਦਣ੍ਡਾਦਿਕ ਦੇਨਾ ਠਹਰਾਤੇ ਹੈਂ; ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਖੁਦਾਕੋ ਠਹਰਾਤੇ ਹੈਂ. ਤਥਾ
ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੇ ਗਾਯ ਆਦਿਕੋ ਪੂਜ੍ਯ ਕਹਤੇ ਹੈਂ; ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਸੂਅਰ ਆਦਿਕੋ ਕਹਤੇ ਹੈਂ. ਸਬ
ਤਿਰ੍ਯਂਚਾਦਿਕ ਹੈਂ. ਤਥਾ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੇ ਈਸ਼੍ਵਰਕੀ ਭਕ੍ਤਿਸੇ ਮੁਕ੍ਤਿ ਕਹਤੇ ਹੈਂ; ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਖੁਦਾਕੀ
ਭਕ੍ਤਿਸੇ ਕਹਤੇ ਹੈਂ. ਤਥਾ ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਵੇ ਕਹੀਂ ਦਯਾਕਾ ਪੋਸ਼ਣ, ਕਹੀਂ ਹਿਂਸਾਕਾ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਤੇ ਹੈਂ; ਉਸੀ
ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਭੀ ਕਹੀਂ ਮਹਰ ਕਰਨੇਕਾ, ਕਹੀਂ ਕਤਲ ਕਰਨੇਕਾ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. ਤਥਾ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ