मुक्त्वा संगं भवभयकरं हेमरामात्मकं च ।
भेदाभावे समयति च यः सर्वदा मुक्त एव ।।८१।।
त्रसहतिपरिदूरा स्थावरणां हतेर्वा ।
सकलसुकृतसीत्यानीकसन्तोषदायी ।।८२।।
समितिविरहितानां कामरोगातुराणाम् ।
ह्यपवरकममुष्याश्चारुयोषित्सुमुक्ते : ।।८३।।
[श्लोकार्थः — ] आ रीते मुक्तिकान्तानी (मुक्तिसुंदरीनी) सखी परमसमितिने जाणीने जे जीव भवभयना करनारा कंचनकामिनीना संगने छोडीने, अपूर्व, सहज-विलसता (स्वभावथी प्रकाशता), अभेद चैतन्यचमत्कारमात्रमां स्थित रही (तेमां) सम्यक् ‘इति’ (-गति) करे छे अर्थात् सम्यक्पणे परिणमे छे, ते सर्वदा मुक्त ज छे. ८१.
[श्लोकार्थः — ] जे (समिति) मुनिओने शीलनुं (-चारित्रनुं) मूळ छे, जे त्रस जीवोना घातथी तेम ज स्थावर जीवोना घातथी समस्त प्रकारे दूर छे, जे भवदावानळना परितापरूपी क्लेशने शांत करनारी तथा समस्त सुकृतरूपी धान्यना राशिने (पोषण आपीने) संतोष देनारी मेघमाळा छे, ते आ समिति जयवंत छे. ८२.
[श्लोकार्थः — ] अहीं (विश्वमां) ए नक्की छे के आ जन्मार्णवमां (भवसागरमां) समितिरहित कामरोगातुर ( – इच्छारूपी रोगथी पीडित) जनोनो जन्म थाय छे. तेथी हे मुनि! तुं तारा मनरूपी घरमां आ सुमुक्तिरूपी सुंदर स्त्री माटे निवासगृह (ओरडो) राख (अर्थात् तुं मुक्तिनुं चिंतवन कर). ८३.
११८ ]