निश्चयनयेन मनोवाग्गुप्तिसूचनेयम् ।
सकलमोहरागद्वेषाभावादखंडाद्वैतपरमचिद्रूपे सम्यगवस्थितिरेव निश्चयमनोगुप्तिः । हे शिष्य त्वं तावदचलितां मनोगुप्तिमिति जानीहि । निखिलानृतभाषापरिहृतिर्वा मौनव्रतं च । मूर्तद्रव्यस्य चेतनाभावाद् अमूर्तद्रव्यस्येंद्रियज्ञानागोचरत्वादुभयत्र वाक्प्रवृत्तिर्न भवति । इति निश्चयवाग्गुप्तिस्वरूपमुक्त म् ।
शुद्धाशुद्धनयातिरिक्त मनघं चिन्मात्रचिन्तामणिम् ।
जीवन्मुक्ति मुपैति योगितिलकः पापाटवीपावकः ।।9४।।
अन्वयार्थः — [मनसः] मनमांथी [या] जे [रागादिनिवृत्तिः] रागादिनी निवृत्ति [ताम्] तेने [मनोगुप्तिम्] मनोगुप्ति [जानीहि] जाण. [अलीकादिनिवृत्तिः] असत्यादिनी निवृत्ति [वा] अथवा [मौनं वा] मौन [वाग्गुप्तिः भवति] ते वचनगुप्ति छे.
टीकाः — आ, निश्चयनयथी मनोगुप्तिनी अने वचनगुप्तिनी सूचना छे.
सकळ मोहरागद्वेषना अभावने लीधे अखंड अद्वैत परमचिद्रूपमां सम्यक्पणे अवस्थित रहेवुं ते ज निश्चयमनोगुप्ति छे. हे शिष्य! तुं तेने खरेखर अचलित मनोगुप्ति जाण.
समस्त असत्य भाषानो परिहार अथवा मौनव्रत ते वचनगुप्ति छे. मूर्तद्रव्यने चेतनानो अभाव होवाने लीधे अने अमूर्तद्रव्य इन्द्रियज्ञानथी अगोचर होवाने लीधे बन्ने प्रत्ये वचनप्रवृत्ति थती नथी. आ रीते निश्चयवचनगुप्तिनुं स्वरूप कहेवामां आव्युं.
[हवे ६९मी गाथानी टीका पूर्ण करतां टीकाकार मुनिराज श्लोक कहे छेः] [श्लोकार्थः — ] पापरूपी अटवीने बाळवामां अग्नि समान एवो योगितिलक