निश्चयशरीरगुप्तिस्वरूपाख्यानमेतत् ।
सर्वेषां जनानां कायेषु बह्वयः क्रिया विद्यन्ते, तासां निवृत्तिः कायोत्सर्गः, स एव गुप्तिर्भवति । पंचस्थावराणां त्रसानां च हिंसानिवृत्तिः कायगुप्तिर्वा । परमसंयमधरः परमजिनयोगीश्वरः यः स्वकीयं वपुः स्वस्य वपुषा विवेश तस्यापरिस्पंदमूर्तिरेव निश्चयकायगुप्तिरिति ।
तथा चोक्तं तत्त्वानुशासने — (मुनिशिरोमणि) प्रशस्त-अप्रशस्त मनवाणीना समुदायने छोडीने आत्मनिष्ठामां परायण रहेतो थको, शुद्धनय अने अशुद्धनयथी रहित एवा अनघ ( – निर्दोष) चैतन्यमात्र चिंतामणिने प्राप्त करीने, अनंतचतुष्टयात्मकपणा साथे सर्वदा स्थित एवी जीवन्मुक्तिने पामे छे. ९४.
अन्वयार्थः — [कायक्रियानिवृत्तिः] कायक्रियाओनी निवृत्तिरूप [कायोत्सर्गः] कायोत्सर्ग [शरीरके गुप्तिः] शरीरसंबंधी गुप्ति छे; [वा] अथवा [हिंसादिनिवृत्तिः] हिंसादिनी निवृत्तिने [शरीरगुप्तिः इति] शरीरगुप्ति [निर्दिष्टा] कही छे.
टीकाः — आ, निश्चयशरीरगुप्तिना स्वरूपनुं कथन छे.
सर्व जनोने कायासंबंधी बहु क्रियाओ होय छे; तेमनी निवृत्ति ते कायोत्सर्ग छे; ते ज गुप्ति (अर्थात् कायगुप्ति) छे. अथवा पांच स्थावरोनी अने त्रसोनी हिंसानिवृत्ति ते कायगुप्ति छे. जे परमसंयमधर परमजिनयोगीश्वर पोताना (चैतन्यरूप) शरीरमां पोताना (चैतन्यरूप) शरीरथी प्रवेशी गया, तेमनी अपरिस्पंदमूर्ति ज ( – अकंपा दशा ज) निश्चयकायगुप्ति छे.
एवी रीते श्री तत्त्वानुशासनमां (श्लोक द्वारा) कह्युं छे केः —
१३४ ]