kahAnajainashAstramALA ]
jIv adhikAr
[ 43
(वसन्ततिलका)
संज्ञानभावपरिमुक्त विमुग्धजीवः
कुर्वन् शुभाशुभमनेकविधं स कर्म ।
कुर्वन् शुभाशुभमनेकविधं स कर्म ।
निर्मुक्ति मार्गमणुमप्यभिवाञ्छितुं नो
जानाति तस्य शरणं न समस्ति लोके ।।३२।।
जानाति तस्य शरणं न समस्ति लोके ।।३२।।
(वसन्ततिलका)
यः कर्मशर्मनिकरं परिहृत्य सर्वं
निष्कर्मशर्मनिकरामृतवारिपूरे ।
निष्कर्मशर्मनिकरामृतवारिपूरे ।
मज्जन्तमत्यधिकचिन्मयमेकरूपं
स्वं भावमद्वयममुं समुपैति भव्यः ।।३३।।
स्वं भावमद्वयममुं समुपैति भव्यः ।।३३।।
(मालिनी)
असति सति विभावे तस्य चिन्तास्ति नो नः
सततमनुभवामः शुद्धमात्मानमेकम् ।
सततमनुभवामः शुद्धमात्मानमेकम् ।
हृदयकमलसंस्थं सर्वकर्मप्रमुक्तं
न खलु न खलु मुक्ति र्नान्यथास्त्यस्ति तस्मात् ।।३४।।
न खलु न खलु मुक्ति र्नान्यथास्त्यस्ति तस्मात् ।।३४।।
sansArano nirodh thAy chhe. 31.
[shlokArtha — ] je jIv samyaggnAnabhAvarahit vimugdha (mohI, bhrAnta) chhe, te jIv shubhAshubh anekavidh karmane karato thako mokShamArgane leshamAtra paN vAnchhavAnun jANato nathI; tene lokamAn (koI) sharaN nathI. 32.
[shlokArtha — ] je samasta karmajanit sukhasamUhane parihare chhe, te bhavya puruSh niShkarma sukhasamUharUpI amRutanA sarovaramAn magna thatA evA A atishayachaitanyamay, ekarUp, advitIy nij bhAvane pAme chhe. 33.
[shlokArtha — ] (amArA AtmasvabhAvamAn) vibhAv asat hovAthI tenI amane chintA nathI; ame to hRudayakamaLamAn sthit, sarva karmathI vimukta, shuddha AtmAne ekane satat anubhavIe chhIe, kAraN ke anya koI prakAre mukti nathI, nathI, nathI ja. 34.