तनुविशोषणमेव न चापरम् ।
स्ववश जन्म सदा सफलं मम ।।२५१।।
स्वरसविसरपूरक्षालितांहः समंतात् ।
स्ववशमनसि नित्यं संस्थितः शुद्धसिद्धः ।।२५२।।
yogīsamūhamān shreṣhṭha svavash yogī! tun amārun — kāmadevarūpī bhīlanā tīrathī ghavāyelā chittavāḷānun — bhavarūpī araṇyamān sharaṇ chhe. 250.
[shlokārthaḥ — ] anashanādi tapashcharaṇonun phaḷ sharīranun shoṣhaṇ ( – sukāvun) ja chhe, bījun nahi. (parantu) he svavash! (he ātmavash muni!) tārā charaṇakamaḷayugalanā chintanathī māro janma sadā saphaḷ chhe. 251.
[shlokārthaḥ — ] jeṇe nij rasanā vistārarūpī pūr vaḍe pāpane sarva taraphathī dhoī nākhyān chhe, je sahaj samatārasathī pūrṇa bharelo hovāthī pavitra chhe, je purāṇ (sanātan) chhe, je svavash manamān sadā susthit chhe (arthāt je sadā manane – bhāvane svavash karīne birājamān chhe) ane je shuddha siddha chhe (arthāt je shuddha siddhabhagavān samān chhe) — evo sahaj tejarāshimān magna jīv jayavant chhe. 252.
[shlokārthaḥ — ] sarvagna-vītarāgamān ane ā svavash yogīmān kyārey kāī paṇ bhed nathī; chhatān arere! āpaṇe jaḍ chhīe ke temanāmān bhed gaṇīe chhīe. 253.
[shlokārthaḥ — ] ā janmamān svavash mahāmuni ek ja sadā dhanya chhe ke je
290 ]