niyamasār
[ bhagavānashrīkundakund-
स्वरूपेण सदावश्यकं करोतु परममुनिरिति ।
(मंदाक्रांता)
आत्मावश्यं सहजपरमावश्यकं चैकमेकं
कुर्यादुच्चैरघकुलहरं निर्वृतेर्मूलभूतम् ।
कुर्यादुच्चैरघकुलहरं निर्वृतेर्मूलभूतम् ।
सोऽयं नित्यं स्वरसविसरापूर्णपुण्यः पुराणः
वाचां दूरं किमपि सहजं शाश्वतं शं प्रयाति ।।२५६।।
वाचां दूरं किमपि सहजं शाश्वतं शं प्रयाति ।।२५६।।
(अनुष्टुभ्)
स्ववशस्य मुनीन्द्रस्य स्वात्मचिन्तनमुत्तमम् ।
इदं चावश्यकं कर्म स्यान्मूलं मुक्ति शर्मणः ।।२५७।।
आवासएण जुत्तो समणो सो होदि अंतरंगप्पा ।
आवासयपरिहीणो समणो सो होदि बहिरप्पा ।।१४9।।
muni sadā āvashyak karo.
[have ā 148mī gāthānī ṭīkā pūrṇa karatān ṭīkākār munirāj be shlok kahe chheḥ]
[shlokārthaḥ — ] ātmāe avashya mātra sahaj-param-āvashyakane ekane ja — ke je *aghasamūhanun nāshak chhe ane muktinun mūḷ ( – kāraṇ) chhe tene ja — atishayapaṇe karavun. (em karavāthī,) sadā nij rasanā phelāvathī pūrṇa bharelo hovāne līdhe pavitra ane purāṇ (sanātan) evo te ātmā vāṇīthī dūr (vachan-agochar) evā koī sahaj shāshvat sukhane pāme chhe. 256.
[shlokārthaḥ — ] svavash munīndrane uttam svātmachintan (nijātmānubhavan) hoy chhe; ane ā (nijātmānubhavanarūp) āvashyak karma (tene) muktisaukhyanun kāraṇ thāy chhe. 257.
āvashyake sanyukta yogī antarātmā jāṇavo;
āvashyake virahit shramaṇ bahiraṅg ātmā jāṇavo. 149.
294 ]
*agh = doṣh; pāp. (ashubh tem ja shubh banne agh chhe.)