नित्यानन्दं निरुपमगुणालंकृतं दिव्यबोधम् ।
लब्ध्वा धर्मं परमगुरुतः शर्मणे निर्मलाय ।।२७१।।
इति सुकविजनपयोजमित्रपंचेन्द्रियप्रसरवर्जितगात्रमात्रपरिग्रहश्रीपद्मप्रभमलधारिदेवविरचितायां नियमसारव्याख्यायां तात्पर्यवृत्तौ निश्चयपरमावश्यकाधिकार एकादशमः श्रुतस्कन्धः ।।
[shlokārthaḥ — ] heyarūp evo je kanak ane kāminī sambandhī moh tene chhoḍīne, he chitta! nirmaḷ sukhane arthe param guru dvārā dharmane prāpta karīne tun avyagrarūp (shāntasvarūpī) paramātmāmān — ke je (paramātmā) nitya ānandavāḷo chhe, nirupam guṇothī alaṅkr̥ut chhe ane divya gnānavāḷo chhe temān — shīghra pravesh kar. 271.
ā rīte, sukavijanarūpī kamaḷone māṭe jeo sūrya samān chhe ane pāñch indriyonā phelāv rahit dehamātra jemane parigrah hato evā shrī padmaprabhamaladhāridev vaḍe rachāyelī niyamasāranī tātparyavr̥utti nāmanī ṭīkāmān (arthāt shrīmadbhagavatkundakundāchāryadevapraṇīt shrī niyamasār paramāgamanī nirgranth munirāj shrī padmaprabhamaladhāridevavirachit tātparyavr̥utti nāmanī ṭīkāmān) nishchay-paramāvashyak adhikār nāmano agiyāramo shrutaskandh samāpta thayo.