स्तं शंखध्वनिकंपिताखिलभुवं श्रीनेमितीर्थेश्वरम् ।
जाने तत्स्तवनैककारणमहं भक्ति र्जिनेऽत्युत्सुका ।।३०७।।
mārgone līdhe atyant +durgam chhe, te sansār-aṭavīrūpī vikaṭ sthaḷamān jain darshan ek ja sharaṇ chhe. 306. vaḷī —
[shlokārthaḥ — ] je prabhunun gnānasharīr sadā lokālokanun niketan chhe (arthāt je nemināthaprabhunā gnānamān lokālok sadā samāy chhe — jaṇāy chhe), te shrī nemināth tīrtheshvarane — ke jemaṇe shaṅkhanā dhvanithī ākhī pr̥ithvīne dhrujāvī hatī temane — stavavāne traṇe lokamān koṇ manuṣhyo ke devo samartha chhe? (topaṇ) temane stavavānun ekamātra kāraṇ jin pratye ati utsuk bhakti chhe em hun jāṇun chhun. 307.
anvayārthaḥ — [पूर्वापरदोषनिर्मुक्त म्] pūrvāpar doṣh rahit [जिनोपदेशं] jinopadeshane [ज्ञात्वा] jāṇīne [मया] men [निजभावनानिमित्तं] nijabhāvanānimitte [नियमसारनामश्रुतम्] niyamasār nāmanun shāstra [कृतम्] karyun chhe.
36
+durgam = mushkelīthī oḷaṅgī shakāy evun; dustar. (sansār-aṭavīne viṣhe anek kunayarūpī
mārgomānthī satya mārga shodhī kāḍhavo mithyādraṣhṭione atyant kaṭhin chhe ane tethī sansār-aṭavī
atyant dustar chhe.)