જાનાતિ પશ્યતિ ચ પંચમભાવમેકમ્ .
ગૃહ્ણાતિ નૈવ ખલુ પૌદ્ગલિકં વિકારમ્ ..૧૨9..
વન્યદ્રવ્યકૃતાગ્રહોદ્ભવમિમં મુક્ત્વાધુના વિગ્રહમ્ .
દેવાનામમૃતાશનોદ્ભવરુચિં જ્ઞાત્વા કિમન્યાશને ..૧૩૦..
‘‘[શ્લોકાર્થ : — ] જો અગ્રાહ્યકો ( – ગ્રહણ ન કરને યોગ્યકો) ગ્રહણ નહીં કરતા તથા ગૃહીતકો ( – ગ્રાહ્યકો, શાશ્વત સ્વભાવકો) છોડતા નહીં હૈ, સર્વકો સર્વ પ્રકારસે જાનતા હૈ, વહ સ્વસંવેદ્ય (તત્ત્વ) મૈં હૂઁ .’’
ઔર (ઇસ ૯૭વીં ગાથાકી ટીકા પૂર્ણ કરતે હુએ ટીકાકાર મુનિરાજ ચાર શ્લોક કહતે હૈં ) : —
[શ્લોકાર્થ : — ] આત્મા આત્મામેં નિજ આત્મિક ગુણોંસે સમૃદ્ધ આત્માકો — એક પંચમભાવકો — જાનતા હૈ ઔર દેખતા હૈ; ઉસ સહજ એક પંચમભાવકો ઉસને છોડા નહીં હી હૈ તથા અન્ય ઐસે પરભાવકો — કિ જો વાસ્તવમેં પૌદ્ગલિક વિકાર હૈ ઉસે — વહ ગ્રહણ નહીં હી કરતા .૧૨૯.
[શ્લોકાર્થ : — ] અન્ય દ્રવ્યકા ૧આગ્રહ કરનેસે ઉત્પન્ન હોનેવાલે ઇસ ૨વિગ્રહકો અબ છોડકર, વિશુદ્ધ - પૂર્ણ - સહજજ્ઞાનાત્મક સૌખ્યકી પ્રાપ્તિકે હેતુ, મેરા યહ નિજ અન્તર
૧ – આગ્રહ = પકડ; ગ્રહણ; લગે રહના વહ .
૨ – વિગ્રહ = (૧) રાગદ્વેષાદિ કલહ; (૨) શરીર .