સચ્ચારિત્રં દુરઘતરુસાંદ્રાટવીવહ્નિરૂપમ્ .
યત્કિંભૂતં સહજસુખદં શીલમૂલં મુનીનામ્ ..૧૪૭..
હૃદયસરસિજાતાભ્યન્તરે સંસ્થિતં યત્ .
સ્વરસવિસરભાસ્વદ્બોધવિસ્ફૂ ર્તિમાત્રમ્ ..૧૪૮..
ભવાંબુનિધિમગ્નજીવતતિયાનપાત્રોપમમ્ .
નમામિ સતતં પુનઃ સહજમેવ તત્ત્વં મુદા ..૧૪9..
[શ્લોકાર્થ : — ] જો દુષ્ટ પાપરૂપી વૃક્ષોંકી ઘની અટવીકો જલાનેકે લિયે અગ્નિરૂપ હૈ ઐસા પ્રગટ શુદ્ધ-શુદ્ધ સત્ચારિત્ર સંયમિયોંકો પ્રત્યાખ્યાનસે હોતા હૈ; (ઇસલિયે) હે ભવ્યશાર્દૂલ ! ( – ભવ્યોત્તમ !) તૂ શીઘ્ર અપની મતિમેં તત્ત્વકો નિત્ય ધારણ કર — કિ જો તત્ત્વ સહજ સુખકા દેનેવાલા તથા મુનિયોંકે ચારિત્રકા મૂલ હૈ .૧૪૭.
[શ્લોકાર્થ : — ] તત્ત્વમેં નિષ્ણાત બુદ્ધિવાલે જીવકે હૃદયકમલરૂપ અભ્યંતરમેં જો સુસ્થિત હૈ, વહ સહજ તત્ત્વ જયવન્ત હૈ . ઉસ સહજ તેજને મોહાન્ધકારકા નાશ કિયા હૈ ઔર વહ (સહજ તેજ) નિજ રસકે વિસ્તારસે પ્રકાશિત જ્ઞાનકે પ્રકાશનમાત્ર હૈ .૧૪૮.
[શ્લોકાર્થ : — ] ઔર, જો (સહજ તત્ત્વ) અખણ્ડિત હૈ, શાશ્વત હૈ, સકલ દોષસે દૂર હૈ, ઉત્કૃષ્ટ હૈ, ભવસાગરમેં ડૂબે હુએ જીવસમૂહકો નૌકા સમાન હૈ તથા પ્રબલ સંકટોંકે સમૂહરૂપી દાવાનલકો (શાંત કરનેકે લિયે) જલ સમાન હૈ, ઉસ સહજ તત્ત્વકો મૈં પ્રમોદસે સતત નમસ્કાર કરતા હૂઁ .૧૪૯.