કિલ જડતયા લોલો વાલવ્રજેઽવિચલં સ્થિતઃ .
પરિણતતૃષાં પ્રાયેણૈવંવિધા હિ વિપત્તયઃ ..’’
તથા હિ — બાહુબલિકે દાહિને હાથમેં આકર સ્થિર હો ગયા .) અપને દાહિને હાથમેં સ્થિત (ઉસ) ચક્રકો છોડકર જબ બાહુબલિને પ્રવ્રજ્યા લી તભી (તુરન્ત હી) વે ઉસ કારણ મુક્તિ પ્રાપ્ત કર લેતે, પરન્તુ વે (માનકે કારણ મુક્તિ પ્રાપ્ત ન કરકે) વાસ્તવમેં દીર્ઘ કાલ તક પ્રસિદ્ધ (માનકૃત) ક્લેશકો પ્રાપ્ત હુએ . થોડા ભી માન મહા હાનિ કરતા હૈ !’’
‘‘[શ્લોકાર્થ : — ] જિસમેં ( – જિસ ગડ્ઢેમેં) છિપે હુએ ક્રોધાદિક ભયંકર સર્પ દેખે નહીં જા સકતે ઐસા જો મિથ્યાત્વરૂપી ઘોર અંધકારવાલા માયારૂપી મહાન ગડ્ઢા ઉસસે ડરતે રહના યોગ્ય હૈ .’’
‘‘[શ્લોકાર્થ : — ] ❃વનચરકે ભયસે ભાગતી હુઈ સુરા ગાયકી પૂઁછ દૈવયોગસે બેલમેં ઉલઝ જાને પર જડતાકે કારણ બાલોંકે ગુચ્છેકે પ્રતિ લોલુપતાવાલી વહ ગાય (અપને સુન્દર બાલોંકો ન ટૂટને દેનેકે લોભમેં) વહાઁ અવિચલરૂપસે ખડી રહ ગઈ, ઔર અરેરે ! ઉસ ગાયકો વનચર દ્વારા પ્રાણસે ભી વિમુક્ત કર દિયા ગયા ! (અર્થાત્ ઉસ ગાયને બાલોંકે લોભમેં પ્રાણ ભી ગઁવા દિયે !) જિન્હેં તૃષ્ણા પરિણમિત હુઈ હૈ ઉન્હેં પ્રાયઃ ઐસી હી વિપત્તિયાઁ આતી હૈં .’’
ઔર (ઇસ ૧૧૫ વીં ગાથાકી ટીકા પૂર્ણ કરતે હુએ ટીકાકાર મુનિરાજ શ્લોક કહતે હૈં ) : — ❃ વનચર = વનમેં રહનેવાલે, ભીલ આદિ મનુષ્ય અથવા શેર આદિ જઙ્ગલી પશુ .