ପ୍ରାହୁଃ ସନ୍ତସ୍ତପ ଇତି ଚିଦାନଂଦପୀଯୂଷପୂର୍ଣମ୍ .
ଜ୍ଵାଲାଜାଲଂ ଶମସୁଖମଯଂ ପ୍ରାଭୃତଂ ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ ..୧୮୯..
[ଅବ ଇସ ୧୧୮ଵୀଂ ଗାଥାକୀ ଟୀକା ପୂର୍ଣ କରତେ ହୁଏ ଟୀକାକାର ମୁନିରାଜ ଶ୍ଲୋକ କହତେ ହୈଂ : ]
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ଜୋ (ତପ) ଅନାଦି ସଂସାରସେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଈ କର୍ମୋଂକୀ ମହା ଅଟଵୀକୋ ଜଲା ଦେନେକେ ଲିଯେ ଅଗ୍ନିକୀ ଜ୍ଵାଲାକେ ସମୂହ ସମାନ ହୈ, ଶମସୁଖମଯ ହୈ ଔର ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀକେ ଲିଯେ ଭେଂଟ ହୈ, ଉସ ଚିଦାନନ୍ଦରୂପୀ ଅମୃତସେ ଭରେ ହୁଏ ତପକୋ ସଂତ କର୍ମକ୍ଷଯ କରନେଵାଲା ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତ କହତେ ହୈଂ, ପରନ୍ତୁ ଅନ୍ଯ କିସୀ କାର୍ଯକୋ ନହୀଂ .୧୮୯.
ଗାଥା : ୧୧୯ ଅନ୍ଵଯାର୍ଥ : — [ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପାଲମ୍ବନଭାଵେନ ତୁ ] ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପ ଜିସକା ଆଲମ୍ବନ ହୈ ଐସେ ଭାଵସେ [ଜୀଵଃ ] ଜୀଵ [ସର୍ଵଭାଵପରିହାରଂ ] ସର୍ଵଭାଵୋଂକା ପରିହାର [କର୍ତୁମ୍ ଶକ୍ନୋତି ] କର ସକତା ହୈ, [ତସ୍ମାତ୍ ] ଇସଲିଯେ [ଧ୍ଯାନମ୍ ] ଧ୍ଯାନ ଵହ [ସର୍ଵମ୍ ଭଵେତ୍ ] ସର୍ଵସ୍ଵ ହୈ .
ଟୀକା : — ଯହାଁ (ଇସ ଗାଥାମେଂ), ନିଜ ଆତ୍ମା ଜିସକା ଆଶ୍ରଯ ହୈ ଐସା ନିଶ୍ଚଯଧର୍ମଧ୍ଯାନ ହୀ ସର୍ଵ ଭାଵୋଂକା ଅଭାଵ କରନେମେଂ ସମର୍ଥ ହୈ ଐସା କହା ହୈ .