ଚରମଚରଂ ଚ ଜଗତ୍ପ୍ରତିକ୍ଷଣମ୍ .
ଵଚନମିଦଂ ଵଦତାଂଵରସ୍ଯ ତେ ..’’
ସ୍ଵାତ୍ମାନମେକମନଘଂ ନିଜସୌଖ୍ଯନିଷ୍ଠମ୍ .
ଵକ୍ତୀତି କୋଽପି ମୁନିପୋ ନ ଚ ତସ୍ଯ ଦୋଷଃ ..୨୮୫..
ତତ୍ତ୍ଵଵିଚାରମେଂ ନିପୁଣ ଜୀଵ ( – ଜିନଦେଵନେ କହେ ହୁଏ ତତ୍ତ୍ଵକେ ଵିଚାରମେଂ ପ୍ରଵୀଣ ଜୀଵ ) କଦାଚିତ୍ କହେ, ତୋ ଉସେ ଵାସ୍ତଵମେଂ ଦୂଷଣ ନହୀଂ ହୈ .
ଇସୀପ୍ରକାର (ଆଚାର୍ଯଵର ) ଶ୍ରୀ ସମନ୍ତଭଦ୍ରସ୍ଵାମୀନେ (ବୃହତ୍ସ୍ଵଯଂଭୂସ୍ତୋତ୍ରମେଂ ଭୀ ମୁନିସୁଵ୍ରତ ଭଗଵାନକୀ ସ୍ତୁତି କରତେ ହୁଏ ୧୧୪ଵେଂ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ଵାରା ) କହା ହୈ କି : —
‘‘[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ହେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର ! ତୂ ଵକ୍ତାଓଂମେଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୈ; ‘ଚରାଚର (ଜଙ୍ଗମ ତଥା ସ୍ଥାଵର ) ଜଗତ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ (ପ୍ରତ୍ଯେକ ସମଯମେଂ ) ଉତ୍ପାଦଵ୍ଯଯଧ୍ରୌଵ୍ଯଲକ୍ଷଣଵାଲା ହୈ’ ଐସା ଯହ ତେରା ଵଚନ (ତେରୀ ) ସର୍ଵଜ୍ଞତାକା ଚିହ୍ନ ହୈ .’’
ଔର (ଇସ ୧୬୯ଵୀଂ ଗାଥାକୀ ଟୀକା ପୂର୍ଣ କରତେ ହୁଏ ଟୀକାକାର ମୁନିରାଜ ଶ୍ଲୋକ କହତେ ହୈଂ ) : —
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ତୀର୍ଥନାଥ ଵାସ୍ତଵମେଂ ସମସ୍ତ ଲୋକକୋ ଜାନତେ ହୈଂ ଔର ଵେ ଏକ, ଅନଘ (ନିର୍ଦୋଷ ), ନିଜସୌଖ୍ଯନିଷ୍ଠ (ନିଜ ସୁଖମେଂ ଲୀନ ) ସ୍ଵାତ୍ମାକୋ ନହୀଂ ଜାନତେ — ଐସା କୋଈ ମୁନିଵର ଵ୍ଯଵହାରମାର୍ଗସେ କହେ ତୋ ଉସେ ଦୋଷ ନହୀଂ ହୈ .୨୮୫.