ନିଯମସାର
[ ଭଗଵାନଶ୍ରୀକୁଂଦକୁଂଦ-
ତଥା ହି —
(ମଂଦାକ୍ରାଂତା)
ଜ୍ଞାନଂ ତାଵଦ୍ଭଵତି ସୁତରାଂ ଶୁଦ୍ଧଜୀଵସ୍ଵରୂପଂ
ସ୍ଵାତ୍ମାତ୍ମାନଂ ନିଯତମଧୁନା ତେନ ଜାନାତି ଚୈକମ୍ .
ସ୍ଵାତ୍ମାତ୍ମାନଂ ନିଯତମଧୁନା ତେନ ଜାନାତି ଚୈକମ୍ .
ତଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନଂ ସ୍ଫୁ ଟିତସହଜାଵସ୍ଥଯାତ୍ମାନମାରାତ୍
ନୋ ଜାନାତି ସ୍ଫୁ ଟମଵିଚଲାଦ୍ଭିନ୍ନମାତ୍ମସ୍ଵରୂପାତ୍ ..୨୮୬..
ତଥା ଚୋକ୍ତ ମ୍ —
‘‘ଣାଣଂ ଅଵ୍ଵିଦିରିତ୍ତଂ ଜୀଵାଦୋ ତେଣ ଅପ୍ପଗଂ ମୁଣଇ .
ଜଦି ଅପ୍ପଗଂ ଣ ଜାଣଇ ଭିଣ୍ଣଂ ତଂ ହୋଦି ଜୀଵାଦୋ ..’’
ଅପ୍ପାଣଂ ଵିଣୁ ଣାଣଂ ଣାଣଂ ଵିଣୁ ଅପ୍ପଗୋ ଣ ସଂଦେହୋ .
ତମ୍ହା ସପରପଯାସଂ ଣାଣଂ ତହ ଦଂସଣଂ ହୋଦି ..୧୭୧..
(ଅଵିନାଶୀ ଦଶା ) ହୈ; ଇସଲିଯେ ଅଚ୍ଯୁତିକୋ (ଅଵିନାଶୀପନେକୋ, ଶାଶ୍ଵତ ଦଶାକୋ ) ଚାହନେଵାଲେ ଜୀଵକୋ ଜ୍ଞାନକୀ ଭାଵନା ଭାନା ଚାହିଯେ .’’
ଔର (ଇସ ୧୭୦ଵୀଂ ଗାଥାକୀ ଟୀକାକେ କଲଶରୂପସେ ଟୀକାକାର ମୁନିରାଜ ଶ୍ଲୋକ କହତେ ହୈଂ ) : —
[ଶ୍ଲୋକାର୍ଥ : — ] ଜ୍ଞାନ ତୋ ବରାବର ଶୁଦ୍ଧଜୀଵକା ସ୍ଵରୂପ ହୈ; ଇସଲିଯେ (ହମାରା ) ନିଜ ଆତ୍ମା ଅଭୀ (ସାଧକ ଦଶାମେଂ ) ଏକ (ଅପନେ ) ଆତ୍ମାକୋ ନିଯମସେ (ନିଶ୍ଚଯସେ ) ଜାନତା ହୈ . ଔର, ଯଦି ଵହ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଗଟ ହୁଈ ସହଜ ଦଶା ଦ୍ଵାରା ସୀଧା (ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷରୂପସେ ) ଆତ୍ମାକୋ ନ ଜାନେ ତୋ ଵହ ଜ୍ଞାନ ଅଵିଚଲ ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପସେ ଅଵଶ୍ଯ ଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧ ହୋଗା ! ୨୮୬ .
ଔର ଇସୀପ୍ରକାର (ଅନ୍ଯତ୍ର ଗାଥା ଦ୍ଵାରା ) କହା ହୈ କି : —
‘‘[ଗାଥାର୍ଥ : — ] ଜ୍ଞାନ ଜୀଵସେ ଅଭିନ୍ନ ହୈ ଇସଲିଯେ ଵହ ଆତ୍ମାକୋ ଜାନତା ହୈ; ଯଦି ଜ୍ଞାନ ଆତ୍ମାକୋ ନ ଜାନେ ତୋ ଵହ ଜୀଵସେ ଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧ ହୋଗା !’’
ସଂଦେହ ନହିଂ, ହୈ ଜ୍ଞାନ ଆତ୍ମା, ଆତମା ହୈ ଜ୍ଞାନ ରେ .
ଅତଏଵ ନିଜପରକେ ପ୍ରକାଶକ ଜ୍ଞାନ - ଦର୍ଶନ ମାନ ରେ ..୧୭୧..
୩୪୪ ]