କେଵଲିଭଟ୍ଟାରକସ୍ଯାମନସ୍କତ୍ଵପ୍ରଦ୍ଯୋତନମେତତ୍ .
ଭଗଵତଃ ପରମାର୍ହନ୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀଵିରାଜମାନସ୍ଯ କେଵଲିନଃ ପରମଵୀତରାଗସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଯ ଈହାପୂର୍ଵକଂ ନ କିମପି ଵର୍ତନମ୍; ଅତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ ନ ଚେହତେ ମନଃପ୍ରଵୃତ୍ତେରଭାଵାତ୍; ଅମନସ୍କାଃ କେଵଲିନଃ ଇତି ଵଚନାଦ୍ଵା ନ ତିଷ୍ଠତି ନୋପଵିଶତି ନ ଚେହାପୂର୍ଵଂ ଶ୍ରୀଵିହାରାଦିକଂ କରୋତି . ତତସ୍ତସ୍ଯ ହୈଂ ); ରାଗକେ ଅଭାଵକେ କାରଣ ଅତୁଲ - ମହିମାଵନ୍ତ ଐସେ ଵେ (ଭଗଵାନ) ଵୀତରାଗରୂପସେ ଵିରାଜତେ ହୈଂ . ଵେ ଶ୍ରୀମାନ୍ (ଶୋଭାଵନ୍ତ ଭଗଵାନ) ନିଜସୁଖମେଂ ଲୀନ ହୈଂ, ମୁକ୍ତିରୂପୀ ରମଣୀକେ ନାଥ ହୈଂ ଔର ଜ୍ଞାନଜ୍ଯୋତି ଦ୍ଵାରା ଉନ୍ହୋଂନେ ଲୋକକେ ଵିସ୍ତାରକୋ ସର୍ଵତଃ ଛା ଦିଯା ହୈ . ୨୯୧ .
ଗାଥା : ୧୭୫ ଅନ୍ଵଯାର୍ଥ : — [କେଵଲିନଃ ] କେଵଲୀକୋ [ସ୍ଥାନନିଷଣ୍ଣଵିହାରାଃ ] ଖଡ଼େ ରହନା, ବୈଠନା ଔର ଵିହାର [ଈହାପୂର୍ଵଂ ] ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଵକ [ନ ଭଵନ୍ତି ] ନହୀଂ ହୋତେ, [ତସ୍ମାତ୍ ] ଇସଲିଯେ [ବଂଧ ନ ଭଵତି ] ଉନ୍ହେଂ ବନ୍ଧ ନହୀଂ ହୈ; [ମୋହନୀଯସ୍ଯ ] ମୋହନୀଯଵଶ ଜୀଵକୋ [ସାକ୍ଷାର୍ଥମ୍ ] ଇନ୍ଦ୍ରିଯଵିଷଯସହିତରୂପସେ ବନ୍ଧ ହୋତା ହୈ .
ଟୀକା : — ଯହ, କେଵଲୀ ଭଟ୍ଟାରକକୋ ମନରହିତପନେକା ପ୍ରକାଶନ ହୈ (ଅର୍ଥାତ୍ ଯହାଁ କେଵଲୀଭଗଵାନକା ମନରହିତପନା ଦର୍ଶାଯା ହୈ ) .
ଅର୍ହଂତଯୋଗ୍ଯ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ମୀସେ ଵିରାଜମାନ, ପରମଵୀତରାଗ ସର୍ଵଜ୍ଞ କେଵଲୀଭଗଵାନକୋ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଵକ କୋଈ ଭୀ ଵର୍ତନ ନହୀଂ ହୋତା; ଇସଲିଯେ ଵେ ଭଗଵାନ (କୁଛ) ଚାହତେ ନହୀଂ ହୈଂ, କ୍ଯୋଂକି ମନପ୍ରଵୃତ୍ତିକା ଅଭାଵ ହୈ; ଅଥଵା, ଵେ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଵକ ଖଡ଼େ ନହୀଂ ରହତେ, ବୈଠତେ ନହୀଂ ହୈଂ ଅଥଵା ଶ୍ରୀଵିହାରାଦିକ ନହୀଂ କରତେ, କ୍ଯୋଂକି ‘ଅମନସ୍କାଃ କେଵଲିନଃ (କେଵଲୀ ମନରହିତ ହୈଂ )’ ଐସା ଶାସ୍ତ୍ରକା ଵଚନ ହୈ . ଇସଲିଯେ ଉନ ତୀର୍ଥଂକର - ପରମଦେଵକୋ ଦ୍ରଵ୍ଯଭାଵସ୍ଵରୂପ ଚତୁର୍ଵିଧ ବଂଧ
୩୫୦ ]