ਹੇਯੋਪਾਦੇਯਤ੍ਯਾਗੋਪਾਦਾਨਲਕ੍ਸ਼ਣਕਥਨਮਿਦਮ੍ .
ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ ਵਿਭਾਵਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਾਦੇਸ਼ਾਦੁਪਾਦੇਯਤ੍ਵੇਨੋਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧ- ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਬਲੇਨ ਹੇਯਾ ਭਵਨ੍ਤਿ . ਕੁਤਃ ? ਪਰਸ੍ਵਭਾਵਤ੍ਵਾਤ੍, ਅਤ ਏਵ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਭਵਤਿ . ਸਕਲਵਿਭਾਵਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਪਾਦੇਯਮ੍ . ਅਸ੍ਯ ਖਲੁ ਸਹਜ- ਜ੍ਞਾਨਸਹਜਦਰ੍ਸ਼ਨਸਹਜਚਾਰਿਤ੍ਰਸਹਜਪਰਮਵੀਤਰਾਗਸੁਖਾਤ੍ਮਕਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਸ੍ਯਾਧਾਰਃ ਸਹਜ- ਪਰਮਪਾਰਿਣਾਮਿਕਭਾਵਲਕ੍ਸ਼ਣਕਾਰਣਸਮਯਸਾਰ ਇਤਿ .
ਤਥਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਮ੍ਰੁਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰਿਭਿਃ —
ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚਿਨ੍ਮਯਮੇਕਮੇਵ ਪਰਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਦੈਵਾਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ .
ਸ੍ਤੇਹਂ ਨਾਸ੍ਮਿ ਯਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਮਮ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਮਗ੍ਰਾ ਅਪਿ ..’’
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਹੇਯ-ਉਪਾਦੇਯ ਅਥਵਾ ਤ੍ਯਾਗ-ਗ੍ਰਹਣਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਭਾਵਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯੇਂ ਹੈਂ ਵੇ ਪਹਲੇ (੪੯ਵੀਂ ਗਾਥਾਮੇਂ) ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੇ ਕਥਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਉਪਾਦੇਯਰੂਪਸੇ ਕਹੀ ਗਈ ਥੀਂ ਕਿਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਕੇ ਬਲਸੇ (ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਸੇ) ਵੇ ਹੇਯ ਹੈਂ . ਕਿਸ ਕਾਰਣਸੇ ? ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਵੇ ਪਰਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈਂ, ਔਰ ਇਸੀਲਿਯੇ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯ ਹੈਂ . ਸਰ੍ਵ ਵਿਭਾਵਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯੋਂਸੇ ਰਹਿਤ ਸ਼ੁਦ੍ਧ-ਅਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪ ਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯ ਉਪਾਦੇਯ ਹੈ . ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਸਹਜਜ੍ਞਾਨ – ਸਹਜਦਰ੍ਸ਼ਨ – ਸਹਜਚਾਰਿਤ੍ਰ – ਸਹਜਪਰਮਵੀਤਰਾਗਸੁਖਾਤ੍ਮਕ ਸ਼ੁਦ੍ਧ-ਅਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪ ਇਸ ਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਕਾ ਆਧਾਰ ਸਹਜਪਰਮਪਾਰਿਣਾਮਿਕਭਾਵਲਕ੍ਸ਼ਣ ( – ਸਹਜ ਪਰਮ ਪਾਰਿਣਾਮਿਕ ਭਾਵ ਜਿਸਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਹੈ ਐਸਾ) ਕਾਰਣਸਮਯਸਾਰ ਹੈ .
ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ (ਆਚਾਰ੍ਯਦੇਵ) ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ ਅਮ੍ਰੁਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰਿਨੇ (ਸ਼੍ਰੀ ਸਮਯਸਾਰਕੀ ਆਤ੍ਮਖ੍ਯਾਤਿ ਨਾਮਕ ਟੀਕਾਮੇਂ ੧੮੫ਵੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਸ਼੍ਲੋੇਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜਿਨਕੇ ਚਿਤ੍ਤਕਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਦਾਤ੍ਤ ( – ਉਦਾਰ, ਉਚ੍ਚ, ਉਜ੍ਜ੍ਵਲ) ਹੈ ਐਸੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਇਸ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਕਾ ਸੇਵਨ ਕਰੋ ਕਿ — ‘ਮੈਂ ਤੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਚੈਤਨ੍ਯਮਯ ਏਕ ਪਰਮ ਜ੍ਯੋਤਿ ਹੀ ਸਦੈਵ ਹੂਁ; ਔਰ ਯਹ ਜੋ ਭਿਨ੍ਨ ਲਕ੍ਸ਼ਣਵਾਲੇ ਵਿਵਿਧ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਭਾਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ਵਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹੂਁ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਵੇ ਸਬ ਮੁਝੇ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯ ਹੈਂ .’’