ਕਮਨੀਯਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਤਨ੍ਮਨੋਹਰਾਙ੍ਗਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸਮੁਪਜਨਿਤਕੌਤੂਹਲਚਿਤ੍ਤਵਾਂਚ੍ਛਾਪਰਿ- ਤ੍ਯਾਗੇਨ, ਅਥਵਾ ਪੁਂਵੇਦੋਦਯਾਭਿਧਾਨਨੋਕਸ਼ਾਯਤੀਵ੍ਰੋਦਯੇਨ ਸਂਜਾਤਮੈਥੁਨਸਂਜ੍ਞਾਪਰਿਤ੍ਯਾਗਲਕ੍ਸ਼ਣ- ਸ਼ੁਭਪਰਿਣਾਮੇਨ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਭਵਤਿ ਇਤਿ .
ਸ੍ਮਰਸਿ ਮਨਸਿ ਕਾਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦਾ ਮਦ੍ਵਚਃ ਕਿਮ੍ .
ਵ੍ਰਜਸਿ ਵਿਪੁਲਮੋਹਂ ਹੇਤੁਨਾ ਕੇਨ ਚਿਤ੍ਰਮ੍ ..੭9..
ਸੁਨ੍ਦਰ ਕਾਮਿਨਿਯੋਂਕੇ ਮਨੋਹਰ ਅਙ੍ਗਕੇ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣ ਦ੍ਵਾਰਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਨੇਵਾਲੀ ਕੁਤੂਹਲਤਾਕੇ — ਚਿਤ੍ਤਵਾਂਛਾਕੇ — ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਸੇ, ਅਥਵਾ ਪੁਰੁਸ਼ਵੇਦੋਦਯ ਨਾਮਕਾ ਜੋ ਨੋਕਸ਼ਾਯਕਾ ਤੀਵ੍ਰ ਉਦਯ ਉਸਕੇ ਕਾਰਣ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਨੇਵਾਲੀ ਮੈਥੁਨਸਂਜ੍ਞਾਕੇ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਸ੍ਵਰੂਪ ਸ਼ੁਭ ਪਰਿਣਾਮਸੇ, ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤ ਹੋਤਾ ਹੈ .
[ਅਬ ੫੯ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ :]
[ਸ਼੍ਲੋੇਕਾਰ੍ਥ : — ] ਕਾਮਿਨਿਯੋਂਕੀ ਜੋ ਸ਼ਰੀਰਵਿਭੂਤਿ ਉਸ ਵਿਭੂਤਿਕਾ, ਹੇ ਕਾਮੀ ਪੁਰੁਸ਼ ! ਯਦਿ ਤੂ ਮਨਮੇਂ ਸ੍ਮਰਣ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਤੋ ਮੇਰੇ ਵਚਨਸੇ ਤੁਝੇ ਕ੍ਯਾ ਲਾਭ ਹੋਗਾ ? ਅਹੋ ! ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਹਜ ਪਰਮਤਤ੍ਤ੍ਵਕੋ — ਨਿਜ ਸ੍ਵਰੂਪਕੋ — ਛੋੜਕਰ ਤੂ ਕਿਸ ਕਾਰਣ ਵਿਪੁਲ ਮੋਹਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ ! ੭੯.
ਗਾਥਾ : ੬੦ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਭਾਵਨਾਪੂਰ੍ਵਮ੍ ] ੧ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ ਭਾਵਨਾਪੂਰ੍ਵਕ
੧੧੬ ]
੧ – ਮੁਨਿਕੋ ਮੁਨਿਤ੍ਵੋਚਿਤ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰਿਣਤਿਕੇ ਸਾਥ ਵਰ੍ਤਤਾ ਹੁਆ ਜੋ (ਹਠ ਰਹਿਤ) ਸਰ੍ਵਪਰਿਗ੍ਰਹਤ੍ਯਾਗਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ