ਆਸਨ੍ਨਾਨਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵਪੂਰ੍ਵਾਪਰਪਰਿਣਾਮਸ੍ਵਰੂਪੋਪਨ੍ਯਾਸੋਯਮ੍ .
ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵਾਵ੍ਰਤਕਸ਼ਾਯਯੋਗਪਰਿਣਾਮਾਸ੍ਸਾਮਾਨ੍ਯਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਃ, ਤੇਸ਼ਾਂ ਵਿਕਲ੍ਪਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਭਵਨ੍ਤਿ ‘ਮਿਚ੍ਛਾਦਿਟ੍ਠੀਆਦੀ ਜਾਵ ਸਜੋਗਿਸ੍ਸ ਚਰਮਂਤਂ’ ਇਤਿ ਵਚਨਾਤ੍, ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿਗੁਣਸ੍ਥਾਨਾਦਿਸਯੋਗਿ- ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਚਰਮਸਮਯਪਰ੍ਯਂਤਸ੍ਥਿਤਾ ਇਤ੍ਯਰ੍ਥਃ . ਵਿਕਲ੍ਪਸਮੂਹੋਂਸੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਮੁਕ੍ਤ ( – ਸਰ੍ਵ ਓਰਸੇ ਰਹਿਤ) ਹੈ . (ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ) ਸਰ੍ਵਨਯਸਮੂਹ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਯਹ ਪ੍ਰਪਂਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮੇਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੋ ਫਿ ਰ ਵਹ ਧ੍ਯਾਨਾਵਲੀ ਇਸਮੇਂ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੁਈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਧ੍ਯਾਨਾਵਲੀ ਇਸ ਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮੇਂ ਕੈਸੇ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ ) ਸੋ ਕਹੋ .੧੨੦.
ਗਾਥਾ : ੯੦ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵਪ੍ਰਭ੍ਰੁਤਿਭਾਵਾਃ ] ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵਾਦਿ ਭਾਵ [ਜੀਵੇਨ ] ਜੀਵਨੇ [ਪੂਰ੍ਵਂ ] ਪੂਰ੍ਵਮੇਂ [ਸੁਚਿਰਮ੍ ] ਸੁਚਿਰ ਕਾਲ (ਅਤਿ ਦੀਰ੍ਘ ਕਾਲ) [ਭਾਵਿਤਾਃ ] ਭਾਯੇ ਹੈਂ; [ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਭ੍ਰੁਤਿਭਾਵਾਃ ] ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਦਿ ਭਾਵ [ਜੀਵੇਨ ] ਜੀਵਨੇ [ਅਭਾਵਿਤਾਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ] ਨਹੀਂ ਭਾਯੇ ਹੈਂ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਆਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਔਰ ਅਨਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵਕੇ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰ ( – ਪਹਲੇਕੇ ਔਰ ਬਾਦਕੇ) ਪਰਿਣਾਮੋਂਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵ, ਅਵ੍ਰਤ, ਕਸ਼ਾਯ ਔਰ ਯੋਗਰੂਪ ਪਰਿਣਾਮ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ (ਆਸ੍ਰਵ) ਹੈਂ; ਉਨਕੇ ਤੇਰਹ ਭੇਦ ਹੈਂ, ਕਾਰਣ ਕਿ ‘੧ਮਿਚ੍ਛਾਦਿਟ੍ਠੀਆਦੀ ਜਾਵ ਸਜੋਗਿਸ੍ਸ ਚਰਮਂਤਂ ’ ਐਸਾ (ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਾ) ਵਚਨ ਹੈ; ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਗੁਣਸ੍ਥਾਨਸੇ ਲੇਕਰ ਸਯੋਗੀਗੁਣਸ੍ਥਾਨਕੇ ਅਨ੍ਤਿਮ ਸਮਯ ਤਕ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ ਹੋਤੇ ਹੈਂ — ਐਸਾ ਅਰ੍ਥ ਹੈ .
੧੭੦ ]
੧ – ਅਰ੍ਥ : — (ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋਂਕੇ, ਤੇਰਹ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਭੇਦ ਕਹੇ ਗਯੇ ਹੈਂ — ) ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਗੁਣਸ੍ਥਾਨਸੇ ਲੇਕਰ ਸਯੋਗਕੇਵਲੀ- ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਕੇ ਚਰਮ ਸਮਯ ਤਕਕੇ .