ਅਨਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵੇਨ ਨਿਰਂਜਨਨਿਜਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨਵਿਕਲੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਚਿਰਂ ਭਾਵਿਤਾਃ ਖਲੁ ਸਾਮਾਨ੍ਯਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਃ, ਤੇਨ ਸ੍ਵਰੂਪਵਿਕਲੇਨ ਬਹਿਰਾਤ੍ਮਜੀਵੇਨਾਨਾਸਾਦਿਤਪਰਮਨੈਸ਼੍ਕਰ੍ਮ੍ਯ- ਚਰਿਤ੍ਰੇਣ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਜ੍ਞਾਨਚਾਰਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਭਾਵਿਤਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤੀਤਿ . ਅਸ੍ਯ ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰਸ਼੍ਟੇ- ਰ੍ਵਿਪਰੀਤਗੁਣਨਿਚਯਸਂਪਨ੍ਨੋਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯਜੀਵਃ . ਅਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਭਾਵਨਾ ਕਥਮਿਤਿ ਚੇਤ੍ —
ਤਥਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਗੁਣਭਦ੍ਰਸ੍ਵਾਮਿਭਿਃ —
ਤਥਾ ਹਿ —
ਨਿਰਂਜਨ ਨਿਜ ਪਰਮਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਕੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ ਰਹਿਤ ਅਨਾਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵਨੇ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋਂਕੋ ਪਹਲੇ ਸੁਚਿਰ ਕਾਲ ਭਾਯਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੇ ਪਰਮ ਨੈਸ਼੍ਕਰ੍ਮ੍ਯਰੂਪ ਚਾਰਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਹੈ ਐਸੇ ਉਸ ਸ੍ਵਰੂਪਸ਼ੂਨ੍ਯ ਬਹਿਰਾਤ੍ਮ - ਜੀਵਨੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਸਮ੍ਯਕ੍- ਚਾਰਿਤ੍ਰਕੋ ਨਹੀਂ ਭਾਯਾ ਹੈ . ਇਸ ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਜੀਵਸੇ ਵਿਪਰੀਤ ਗੁਣਸਮੁਦਾਯਵਾਲਾ ਅਤਿ-ਆਸਨ੍ਨਭਵ੍ਯ ਜੀਵ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਇਸ (ਅਤਿਨਿਕਟਭਵ੍ਯ) ਜੀਵਕੋ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਕੀ ਭਾਵਨਾ ਕਿਸਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਹੋਤੀ ਹੈ ਐਸਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਕਿਯਾ ਜਾਯੇ ਤੋ (ਆਚਾਰ੍ਯਵਰ) ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਣਭਦ੍ਰਸ੍ਵਾਮੀਨੇ (ਆਤ੍ਮਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮੇਂ ੨੩੮ਵੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ੧ਭਵਾਵਰ੍ਤਮੇਂ ਪਹਲੇ ਨ ਭਾਯੀ ਹੁਈ ਭਾਵਨਾਏਁ (ਅਬ) ਮੈਂ ਭਾਤਾ ਹੂਁ . ਵੇ ਭਾਵਨਾਏਁ (ਪਹਲੇ) ਨ ਭਾਯੀ ਹੋਨੇਸੇ ਮੈਂ ਭਵਕੇ ਅਭਾਵਕੇ ਲਿਯੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਭਾਤਾ ਹੂਁ (ਕਾਰਣ ਕਿ ਭਵਕਾ ਅਭਾਵ ਤੋ ਭਵਭ੍ਰਮਣਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ ਭਾਵਨਾਓਂਸੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧ ਪ੍ਰਕਾਰਕੀ, ਪਹਲੇ ਨ ਭਾਯੀ ਹੁਈ ਐਸੀ ਅਪੂਰ੍ਵ ਭਾਵਨਾਓਂਸੇ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ ) .’’
ਔਰ (ਇਸ ੯੦ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : —
੧ – ਭਵਾਵਰ੍ਤ = ਭਵ-ਆਵਰ੍ਤ; ਭਵਕਾ ਚਕ੍ਰ; ਭਵਕਾ ਭਁਵਰਜਾਲ; ਭਵ-ਪਰਾਵਰ੍ਤ .