ਅਤ੍ਰ ਬਨ੍ਧਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਾਵਯੇਦਿਤਿ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਣਮੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਪ੍ਰਦੇਸ਼ਬਂਧੌ ਸ੍ਯਾਤਾਮ੍; ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਕਸ਼ਾਯੈਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨੁਭਾਗਬਨ੍ਧੌ ਸ੍ਤਃ; ਏਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਬਨ੍ਧੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ : ਸਦਾਨਿਰੁਪਾਧਿਸ੍ਵਰੂਪੋ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸੋਹਮਿਤਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਾ ਨਿਰਨ੍ਤਰਂ ਭਾਵਨਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇਤਿ .
ਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਤੈਰ੍ਨਿਰੁਪਮਮਿਦਂ ਮੁਕ੍ਤਿ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਮੂਲਮ੍ .
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਤਵ ਮਤਿਂ ਚਿਚ੍ਚਮਤ੍ਕਾਰਮਾਤ੍ਰੇ ..੧੩੩..
ਗਾਥਾ : ੯੮ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ :— [ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨੁਭਾਗਪ੍ਰਦੇਸ਼ਬਂਧੈਃ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ] ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਬਨ੍ਧ, ਸ੍ਥਿਤਿਬਨ੍ਧ, ਅਨੁਭਾਗਬਨ੍ਧ ਔਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਬਨ੍ਧ ਰਹਿਤ [ਆਤ੍ਮਾ ] ਜੋ ਆਤ੍ਮਾ [ਸਃ ਅਹਮ੍ ] ਸੋ ਮੈਂ ਹੂਁ — [ਇਤਿ ] ਯੋਂ [ਚਿਂਤਯਨ੍ ] ਚਿਂਤਵਨ ਕਰਤਾ ਹੁਆ, (ਜ੍ਞਾਨੀ) [ਤਤ੍ਰ ਏਵ ਚ ] ਉਸੀਮੇਂ [ਸ੍ਥਿਰਭਾਵਂ ਕਰੋਤਿ ] ਸ੍ਥਿਰਭਾਵ ਕਰਤਾ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ ( – ਇਸ ਗਾਥਾਮੇਂ), ਬਨ੍ਧਰਹਿਤ ਆਤ੍ਮਾ ਭਾਨਾ ਚਾਹਿਯੇ — ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਭਵ੍ਯਕੋ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਦੀ ਹੈ .
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਮਨਵਚਨਕਾਯਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਕਰ੍ਮੋਂਸੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਬਨ੍ਧ ਔਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਬਨ੍ਧ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਕਸ਼ਾਯੋਂਸੇ ਸ੍ਥਿਤਿਬਨ੍ਧ ਔਰ ਅਨੁਭਾਗਬਨ੍ਧ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਇਨ ਚਾਰ ਬਨ੍ਧੋਂ ਰਹਿਤ ਸਦਾ ਨਿਰੁਪਾਧਿਸ੍ਵਰੂਪ ਜੋ ਆਤ੍ਮਾ ਸੋ ਮੈਂ ਹੂਁ — ਐਸੀ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨੀਕੋ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਭਾਵਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਯੇ .
[ਅਬ ਇਸ ੯੮ ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜੋ ਮੁਕ੍ਤਿਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਕਾ ਮੂਲ ਹੈ ਐਸੇ ਇਸ ਨਿਰੁਪਮ, ਸਹਜਪਰਮਾਨਨ੍ਦਵਾਲੇ ਚਿਦ੍ਰੂਪਕੋ ( – ਚੈਤਨ੍ਯਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕੋ) ਏਕਕੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂਕੋ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨਾ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈ; ਇਸਲਿਯੇ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ! ਤੂ ਭੀ ਮੇਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕੇ ਸਾਰਕੋ ਸੁਨਕਰ, ਤੁਰਨ੍ਤ ਹੀ ਉਗ੍ਰਰੂਪਸੇ ਇਸ ਚੈਤਨ੍ਯਚਮਤ੍ਕਾਰਮਾਤ੍ਰਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਨੀ ਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿ ਕਰ .੧੩੩.