ਅਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਤ੍ਮੋਪਾਦੇਯ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ : .
ਅਨਾਦ੍ਯਨਿਧਨਾਮੂਰ੍ਤਾਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਵਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਸਹਜਸੌਖ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ . ਸ ਖਲੁ ਸਹਜ- ਸ਼ੁਦ੍ਧਜ੍ਞਾਨਚੇਤਨਾਪਰਿਣਤਸ੍ਯ ਮਮ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨੇ ਚ, ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਂਚਿਤਪਰਮਪਂਚਮਗਤਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਹੇਤੁਭੂਤਪਂਚਮ- ਭਾਵਭਾਵਨਾਪਰਿਣਤਸ੍ਯ ਮਮ ਸਹਜਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਵਿਸ਼ਯੇ ਚ, ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯੁਪਾਯਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾਵਿਚਲ- ਸ੍ਥਿਤਿਰੂਪਸਹਜਪਰਮਚਾਰਿਤ੍ਰਪਰਿਣਤੇਰ੍ਮਮ ਸਹਜਚਾਰਿਤ੍ਰੇਪਿ ਸ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਦਾ ਸਂਨਿਹਿਤਸ਼੍ਚ, ਸ ਚਾਤ੍ਮਾ ਸਦਾਸਨ੍ਨਸ੍ਥਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਪੁਣ੍ਯਪਾਪਸੁਖਦੁਃਖਾਨਾਂ ਸ਼ਣ੍ਣਾਂ ਸਕਲਸਂਨ੍ਯਾਸਾਤ੍ਮਕਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੇ ਚ
ਗਾਥਾ : ੧੦੦ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਖਲੁ ] ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ [ਮਮ ਜ੍ਞਾਨੇ ] ਮੇਰੇ ਜ੍ਞਾਨਮੇਂ [ਆਤ੍ਮਾ ] ਆਤ੍ਮਾ ਹੈ, [ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ] ਮੇਰੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮੇਂ [ਚ ] ਤਥਾ [ਚਰਿਤ੍ਰੇ ] ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੇਂ [ਆਤ੍ਮਾ ] ਆਤ੍ਮਾ ਹੈ, [ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੇ ] ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੇਂ [ਆਤ੍ਮਾ ] ਆਤ੍ਮਾ ਹੈ, [ਮੇ ਸਂਵਰੇ ਯੋਗੇ ] ਮੇਰੇ ਸਂਵਰਮੇਂ ਤਥਾ ਯੋਗਮੇਂ ( – ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਮੇਂ) [ਆਤ੍ਮਾ ] ਆਤ੍ਮਾ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ ( – ਇਸ ਗਾਥਾਮੇਂ), ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਆਤ੍ਮਾ ਉਪਾਦੇਯ ( – ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨੇ ਯੋਗ੍ਯ) ਹੈ ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਆਤ੍ਮਾ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਅਨਾਦਿ - ਅਨਨ੍ਤ, ਅਮੂਰ੍ਤ, ਅਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਵਭਾਵਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਦ੍ਧ, ਸਹਜ - ਸੌਖ੍ਯਾਤ੍ਮਕ ਹੈ . ਸਹਜ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਜ੍ਞਾਨਚੇਤਨਾਰੂਪਸੇ ਪਰਿਣਮਿਤ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸਕੇ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਮੇਰੇ) ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨਮੇਂ ਸਚਮੁਚ ਵਹ (ਆਤ੍ਮਾ) ਹੈ; ਪੂਜਿਤ ਪਰਮ ਪਂਚਮਗਤਿਕੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਕੇ ਹੇਤੁਭੂਤ ਪਂਚਮਭਾਵਕੀ ਭਾਵਨਾਰੂਪਸੇ ਪਰਿਣਮਿਤ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸਕੇ ਸਹਜ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਵਿਸ਼ਯਮੇਂ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਮੇਰੇ ਸਹਜ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮੇਂ) ਵਹ (ਆਤ੍ਮਾ) ਹੈ; ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਕੇ ਉਪਾਯਭੂਤ, ਨਿਜ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਅਵਿਚਲ ਸ੍ਥਿਤਿਰੂਪ ਸਹਜਪਰਮਚਾਰਿਤ੍ਰਪਰਿਣਤਿਵਾਲਾ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸਕੇ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਮੇਰੇ) ਸਹਜ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੇਂ
੧੯੨ ]