ਵੈਰਾਗ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰਸ਼ਿਖਾਮਣੇਃ ਸ੍ਵਰੂਪਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਟਵੀਪਾਵਕਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਸਂਵਰਯੋਸ਼੍ਚ, ਅਸ਼ੁਭੋਪ-
ਯੋਗਪਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗੇਪ੍ਯੁਦਾਸੀਨਪਰਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਾਭਿਮੁਖਸ੍ਯ ਮਮ ਪਰਮਾਗਮਮਕਰਂਦ-
ਨਿਸ਼੍ਯਨ੍ਦਿਮੁਖਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗੇਪਿ ਚ ਸ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਸ੍ਵਭਾਵਤ੍ਵਾਤ੍ਤਿਸ਼੍ਠਤਿ .
ਭੀ ਵਹ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਦਾ ਸਂਨਿਹਿਤ ( – ਨਿਕਟ) ਹੈ; ਭੇਦਵਿਜ੍ਞਾਨੀ, ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਸੇ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖ ਤਥਾ ਪਂਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕੇ ਵਿਸ੍ਤਾਰ ਰਹਿਤ ਦੇਹਮਾਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਵਾਲਾ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸਕੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੇਂ — ਕਿ ਜੋ (ਨਿਸ਼੍ਚਯਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨ) ਸ਼ੁਭ, ਅਸ਼ੁਭ, ਪੁਣ੍ਯ, ਪਾਪ, ਸੁਖ ਔਰ ਦੁਃਖ ਇਨ ਛਹਕੇ ਸਕਲਸਂਨ੍ਯਾਸਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਇਨ ਛਹ ਵਸ੍ਤੁਓਂਕੇ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਤ੍ਯਾਗਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈ ) ਉਸਮੇਂ — ਵਹ ਆਤ੍ਮਾ ਸਦਾ ਆਸਨ੍ਨ ( – ਨਿਕਟ) ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਹੈ; ਸਹਜ ਵੈਰਾਗ੍ਯਰੂਪੀ ਮਹਲਕੇ ਸ਼ਿਖਰਕਾ ਸ਼ਿਖਾਮਣਿ, ਸ੍ਵਰੂਪਗੁਪ੍ਤ ਔਰ ਪਾਪਰੂਪੀ ਅਟਵੀਕੋ ਜਲਾਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਪਾਵਕ ਸਮਾਨ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸਕੇ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਸਂਵਰਮੇਂ (ਵਹ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਹੈ ), ਤਥਾ ਅਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗਸੇ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖ, ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾਵਾਲਾ ਔਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਕੇ ਸਮ੍ਮੁਖ ਜੋ ਮੈਂ — ਪਰਮਾਗਮਰੂਪੀ ਪੁਸ਼੍ਪਰਸ ਜਿਸਕੇ ਮੁਖਸੇ ਝਰਤਾ ਹੈ ਐਸਾ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭ — ਉਸਕੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਮੇਂ ਭੀ ਵਹ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਹੈ ਕਾਰਣ ਕਿ ਵਹ (ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ) ਸਨਾਤਨ ਸ੍ਵਭਾਵਵਾਲਾ ਹੈ .
ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਏਕਤ੍ਵਸਪ੍ਤਤਿਮੇਂ ( – ਸ਼੍ਰੀ ਪਦ੍ਮਨਨ੍ਦਿ-ਆਚਾਰ੍ਯਵਰਕ੍ਰੁਤ ਪਦ੍ਮਨਨ੍ਦਿਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਕਾਕੇ ਏਕਤ੍ਵਸਪ੍ਤਤਿ ਨਾਮਕ ਅਧਿਕਾਰਮੇਂ ੩੯, ੪੦ ਤਥਾ ੪੧ਵੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਵਹੀ ਏਕ ( – ਵਹ ਚੈਤਨ੍ਯਜ੍ਯੋਤਿ ਹੀ ਏਕ) ਪਰਮ ਜ੍ਞਾਨ ਹੈ, ਵਹੀ ਏਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੈ, ਵਹੀ ਏਕ ਚਾਰਿਤ੍ਰ ਹੈ ਤਥਾ ਵਹੀ ਏਕ ਨਿਰ੍ਮਲ ਤਪ ਹੈ .
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਸਤ੍ਪੁਰੁਸ਼ੋਂਕੋ ਵਹੀ ਏਕ ਨਮਸ੍ਕਾਰਯੋਗ੍ਯ ਹੈ, ਵਹੀ ਏਕ ਮਂਗਲ ਹੈ, ਵਹੀ ਏਕ ਉਤ੍ਤਮ ਹੈ ਤਥਾ ਵਹੀ ਏਕ ਸ਼ਰਣ ਹੈ .