— ੧੧ —
ਨਿਸ਼੍ਚਯ-ਪਰਮਾਵਸ਼੍ਯਕ ਅਧਿਕਾਰ
ਅਥ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸ਼ਡਾਵਸ਼੍ਯਕਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਾਧਿਕਾਰ ਉਚ੍ਯਤੇ .
ਜੋ ਣ ਹਵਦਿ ਅਣ੍ਣਵਸੋ ਤਸ੍ਸ ਦੁ ਕਮ੍ਮਂ ਭਣਂਤਿ ਆਵਾਸਂ .
ਕਮ੍ਮਵਿਣਾਸਣਜੋਗੋ ਣਿਵ੍ਵੁਦਿਮਗ੍ਗੋ ਤ੍ਤਿ ਪਿਜ੍ਜੁਤ੍ਤੋ ..੧੪੧..
ਯੋ ਨ ਭਵਤ੍ਯਨ੍ਯਵਸ਼ਃ ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਕਰ੍ਮ ਭਣਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸ਼੍ਯਕਮ੍ .
ਕਰ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਨਯੋਗੋ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰੁਤਿਮਾਰ੍ਗ ਇਤਿ ਪ੍ਰਰੂਪਿਤਃ ..੧੪੧..
ਅਤ੍ਰਾਨਵਰਤਸ੍ਵਵਸ਼ਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਵਸ਼੍ਯਕਕਰ੍ਮ ਭਵਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ ਮ੍ .
ਅਬ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਛਹ ਆਵਸ਼੍ਯਕੋਂਸੇ ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਕਾ (ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਆਵਸ਼੍ਯਕਕਾ) ਅਧਿਕਾਰ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ .
ਗਾਥਾ : ੧੪੧ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ਅਨ੍ਯਵਸ਼ਃ ਨ ਭਵਤਿ ] ਜੋ ਅਨ੍ਯਵਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜੋ ਜੀਵ ਅਨ੍ਯਕੇ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ) [ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਆਵਸ਼੍ਯਕਮ੍ ਕਰ੍ਮ ਭਣਨ੍ਤਿ ] ਉਸੇ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਕਰ੍ਮ ਕਹਤੇ ਹੈਂ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਉਸ ਜੀਵਕੋ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਕਰ੍ਮ ਹੈ ਐਸਾ ਪਰਮ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) . [ਕਰ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਨਯੋਗਃ ] ਕਰ੍ਮਕਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਨੇਵਾਲਾ ਯੋਗ ( – ਐਸਾ ਜੋ ਯਹ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਕਰ੍ਮ) [ਨਿਰ੍ਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗਃ ] ਵਹ ਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾ ਮਾਰ੍ਗ ਹੈ [ਇਤਿ ਪ੍ਰਰੂਪਿਤਃ ] ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ (ਇਸ ਗਾਥਾਮੇਂ), ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਸ੍ਵਵਸ਼ਕੋ ਨਿਸ਼੍ਚਯ - ਆਵਸ਼੍ਯਕ - ਕਰ੍ਮ ਹੈ ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਨਹਿਂ ਅਨ੍ਯਵਸ਼ ਜੋ ਜੀਵ, ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਕਰਮ ਹੋਤਾ ਉਸੇ .
ਯਹ ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਕ ਯੋਗ ਹੀ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਰ੍ਗ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਰੇ ..੧੪੧..