ਤੇਜੋਰਾਸ਼ੌ ਦਿਨੇਸ਼ੇ ਹਤਨਿਖਿਲਤਮਸ੍ਤੋਮਕੇ ਤੇ ਤਥੈਵਮ੍ ..੨੭੩..
ਔਰ ਦੂਸਰਾ ਭੀ (ਸ਼੍ਰੀ ਨੇਮਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਿਦੇਵਵਿਰਚਿਤ ਬ੍ਰੁਹਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਗ੍ਰਹਮੇਂ ੪੪ਵੀਂ ਗਾਥਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਗਾਥਾਰ੍ਥ : — ] ਛਦ੍ਮਸ੍ਥੋਂਕੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਪੂਰ੍ਵਕ ਜ੍ਞਾਨ ਹੋਤਾ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਪਹਲੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਔਰ ਫਿ ਰ ਜ੍ਞਾਨ ਹੋਤਾ ਹੈ ), ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਉਨਕੋ ਦੋਨੋਂ ਉਪਯੋਗ ਯੁਗਪਦ੍ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ; ਕੇਵਲੀਨਾਥਕੋ ਵੇ ਦੋਨੋਂ ਯੁਗਪਦ੍ ਹੋਤੇ ਹੈਂ .’’
ਔਰ (ਇਸ ੧੬੦ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਚਾਰ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : —
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜੋ ਧਰ੍ਮਤੀਰ੍ਥਕੇ ਅਧਿਨਾਥ (ਨਾਯਕ ) ਹੈਂ, ਜੋ ਅਸਦ੍ਰੁਸ਼ ਹੈਂ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜਿਨਕੇ ਸਮਾਨ ਅਨ੍ਯ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ) ਔਰ ਜੋ ਸਕਲ ਲੋਕਕੇ ਏਕ ਨਾਥ ਹੈਂ ਐਸੇ ਇਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਭਗਵਾਨਮੇਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਸਰ੍ਵਤਃ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਯੁਗਪਦ੍ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹੈਂ . ਜਿਸਨੇ ਸਮਸ੍ਤ ਤਿਮਿਰਸਮੂਹਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਿਯਾ ਹੈ ਐਸੇ ਇਸ ਤੇਜਰਾਸ਼ਿਰੂਪ ਸੂਰ੍ਯਮੇਂ ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਉਸ਼੍ਣਤਾ ਔਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ (ਯੁਗਪਦ੍ ) ਵਰ੍ਤਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਜਗਤਕੇ ਜੀਵੋਂਕੋ ਨੇਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤੇ ਹੈਂ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸੂਰ੍ਯਕੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤਸੇ ਜੀਵੋਂਕੇ ਨੇਤ੍ਰ ਦੇਖਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ), ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨ (ਯੁਗਪਦ੍ ) ਹੋਤੇ ਹੈਂ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਭਗਵਾਨਕੋ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਏਕਸਾਥ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਭਗਵਾਨਕੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤਸੇ ਜਗਤਕੇ ਜੀਵੋਂਕੋ ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤਾ ਹੈ ) .੨੭੩.