ਪੂਰ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਪਾਤ੍ਤਮੂਰ੍ਤਾਦਿਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਮਸ੍ਤਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯਾਤ੍ਮਕਂ, ਮੂਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਗੁਣਾਃ, ਅਚੇਤਨਸ੍ਯਾਚੇਤਨ- ਗੁਣਾਃ, ਅਮੂਰ੍ਤਸ੍ਯਾਮੂਰ੍ਤਗੁਣਾਃ, ਚੇਤਨਸ੍ਯ ਚੇਤਨਗੁਣਾਃ, ਸ਼ਡ੍ਢਾਨਿਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਃ ਪਰਮਾਗਮਪ੍ਰਾਮਾ- ਣ੍ਯਾਦਭ੍ਯੁਪਗਮ੍ਯਾਃ ਅਰ੍ਥਪਰ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ਣ੍ਣਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਸਾਧਾਰਣਾਃ, ਨਰਨਾਰਕਾਦਿਵ੍ਯਂਜਨਪਰ੍ਯਾਯਾ ਜੀਵਾਨਾਂ ਪਂਚਸਂਸਾਰਪ੍ਰਪਂਚਾਨਾਂ, ਪੁਦ੍ਗਲਾਨਾਂ ਸ੍ਥੂਲਸ੍ਥੂਲਾਦਿਸ੍ਕਨ੍ਧਪਰ੍ਯਾਯਾਃ, ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਧਰ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਰ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚੇਤਿ, ਏਭਿਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਜਾਲਂ ਯਃ ਖਲੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ, ਤਸ੍ਯ ਸਂਸਾਰਿਣਾਮਿਵ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿਰਿਤਿ .
ਕਾਲਤ੍ਰਯਂ ਚ ਤਰਸਾ ਸਕਲਜ੍ਞਮਾਨੀ .
ਭਵੇਤ੍ ] ਪਰੋਕ੍ਸ਼ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹਾਁ, ਕੇਵਲਦਰ੍ਸ਼ਨਕੇ ਅਭਾਵਮੇਂ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਦਰ੍ਸ਼ਨਕੇ ਅਭਾਵਮੇਂ ) ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਪਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਐਸਾ ਕਹਾ ਹੈ .
ਸਮਸ੍ਤ ਗੁਣੋਂ ਔਰ ਪਰ੍ਯਾਯੋਂਸੇ ਸਂਯੁਕ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤ (੧੬੭ਵੀਂ ਗਾਥਾਮੇਂ ਕਹੇ ਹੁਏ ) ਮੂਰ੍ਤਾਦਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯੋਂਕੋ ਜੋ ਨਹੀਂ ਦੇਖਤਾ; — ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਮੂਰ੍ਤ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੇ ਮੂਰ੍ਤ ਗੁਣ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਅਚੇਤਨਕੇ ਅਚੇਤਨ ਗੁਣ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਅਮੂਰ੍ਤਕੇ ਅਮੂਰ੍ਤ ਗੁਣ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਚੇਤਨਕੇ ਚੇਤਨ ਗੁਣ ਹੋਤੇ ਹੈਂ; ਸ਼ਟ੍ (ਛਹ ਪ੍ਰਕਾਰਕੀ ) ਹਾਨਿਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿਰੂਪ, ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ, ਪਰਮਾਗਮਕੇ ਪ੍ਰਮਾਣਸੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰ - ਕਰਨੇਯੋਗ੍ਯ ਅਰ੍ਥਪਰ੍ਯਾਯੇਂ ਛਹ ਦ੍ਰਵ੍ਯੋਂਕੋ ਸਾਧਾਰਣ ਹੈਂ, ਨਰਨਾਰਕਾਦਿ ਵ੍ਯਂਜਨਪਰ੍ਯਾਯੇਂ ਪਾਂਚ ਪ੍ਰਕਾਰਕੀ ❃ਸਂਸਾਰਪ੍ਰਪਂਚਵਾਲੇ ਜੀਵੋਂਕੋ ਹੋਤੀ ਹੈਂ, ਪੁਦ੍ਗਲੋਂਕੋ ਸ੍ਥੂਲ - ਸ੍ਥੂਲ ਆਦਿ ਸ੍ਕਨ੍ਧਪਰ੍ਯਾਯੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ ਔਰ ਧਰ੍ਮਾਦਿ ਚਾਰ ਦ੍ਰਵ੍ਯੋਂਕੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰ੍ਯਾਯੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ; ਇਨ ਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯੋਂਸੇ ਸਂਯੁਕ੍ਤ ਐਸੇ ਉਸ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮੂਹਕੋ ਜੋ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਤਾ; — ਉਸੇ (ਭਲੇ ਵਹ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾਕੇ ਅਭਿਮਾਨਸੇ ਦਗ੍ਧ ਹੋ ਤਥਾਪਿ ) ਸਂਸਾਰਿਯੋਂਕੀ ਭਾਁਤਿ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੬੮ ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾਕੇ ਅਭਿਮਾਨਵਾਲਾ ਜੋ ਜੀਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਏਕ ਹੀ ਕਾਲਮੇਂ ਤੀਨ ❃ ਸਂਸਾਰਪ੍ਰਪਂਚ = ਸਂਸਾਰਵਿਸ੍ਤਾਰ . (ਸਂਸਾਰਵਿਸ੍ਤਾਰ ਦ੍ਰਵ੍ਯ, ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ, ਕਾਲ, ਭਵ ਔਰ ਭਾਵ — ਐਸੇ ਪਾਁਚ ਪਰਾਵਰ੍ਤਨਰੂਪ