ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਕਥਨਮਿਦਮ੍ .
ਸਕਲਵਿਮਲਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨਤ੍ਰਿਤਯਲੋਚਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਪੁਨਰ੍ਭਵਕਮਨੀਯਕਾਮਿਨੀਜੀਵਿਤੇਸ਼ਃ ਸ਼ਡ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਕੀਰ੍ਣਲੋਕਤ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਕਾਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਲੋਕਂ ਚ ਜਾਨਾਤਿ, ਪਰਾਸ਼੍ਰਿਤੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਇਤਿ ਮਾਨਾਤ੍ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇਣ ਵ੍ਯਵਹਾਰਪ੍ਰਧਾਨਤ੍ਵਾਤ੍, ਨਿਰੁਪਰਾਗਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਨੈਵ ਜਾਨਾਤਿ, ਯਦਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਵਿਵਕ੍ਸ਼ਯਾ ਜਗਤਕੋ ਤਥਾ ਤੀਨ ਕਾਲਕੋ ਨਹੀਂ ਦੇਖਤਾ, ਉਸੇ ਸਦਾ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਕਦਾਪਿ ) ਅਤੁਲ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਸ ਜੜ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾ ਕਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋਗੀ ? .੨੮੪.
ਗਾਥਾ : ੧੬੯ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਕੇਵਲੀ ਭਗਵਾਨ੍ ] (ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ) ਕੇਵਲੀ ਭਗਵਾਨ [ਲੋਕਾਲੋਕੌ ] ਲੋਕਾਲੋਕਕੋ [ਜਾਨਾਤਿ ] ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ, [ਨ ਏਵ ਆਤ੍ਮਾਨਮ੍ ] ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਨਹੀਂ — [ਏਵਂ ] ਐਸਾ [ਯਦਿ ] ਯਦਿ [ਕਃ ਅਪਿ ਭਣਤਿ ] ਕੋਈ ਕਹੇ ਤੋ [ਤਸ੍ਯ ਚ ਕਿਂ ਦੂਸ਼ਣਂ ਭਵਤਿ ] ਉਸੇ ਕ੍ਯਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ ? (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ . )
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾਸੇ ਕਥਨ ਹੈ .
‘ਪਰਾਸ਼੍ਰਿਤੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰਃ (ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯ ਪਰਾਸ਼੍ਰਿਤ ਹੈ )’ ਐਸੇ (ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੇ) ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਕੇ ਕਾਰਣ, ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਦ੍ਵਾਰਾ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਰਕੇ), ‘ਸਕਲ-ਵਿਮਲ ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨ ਜਿਨਕਾ ਤੀਸਰਾ ਲੋਚਨ ਹੈ ਔਰ ਅਪੁਨਰ੍ਭਵਰੂਪੀ ਸੁਨ੍ਦਰ ਕਾਮਿਨੀਕੇ ਜੋ ਜੀਵਿਤੇਸ਼ ਹੈਂ ( – ਮੁਕ੍ਤਿਸੁਨ੍ਦਰੀਕੇ ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥ ਹੈਂ ) ਐਸੇ ਭਗਵਾਨ ਛਹ ਦ੍ਰਵ੍ਯੋਂਸੇ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ ਤੀਨ ਲੋਕਕੋ ਔਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ - ਆਕਾਸ਼ਮਾਤ੍ਰ ਅਲੋਕਕੋ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ, ਨਿਰੁਪਰਾਗ (ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰ ) ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਕੋ ਨਹੀਂ ਹੀ ਜਾਨਤੇ’ — ਐਸਾ ਯਦਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੀ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਾਸੇ ਕੋਈ ਜਿਨਨਾਥਕੇ
— ਯਦਿ ਕੋਈ ਯੋਂ ਕਹਤਾ ਅਰੇ ਉਸਮੇਂ ਕਹੋ ਹੈ ਦੋਸ਼ ਕ੍ਯਾ ? ੧੬੯..
੩੪੦ ]