Show bookmarks Hide bookmarks

ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਚਾਰਮੇਂ ਨਿਪੁਣ ਜੀਵ ( – ਜਿਨਦੇਵਨੇ ਕਹੇ ਹੁਏ ਤਤ੍ਤ੍ਵਕੇ ਵਿਚਾਰਮੇਂ ਪ੍ਰਵੀਣ ਜੀਵ ) ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਹੇ, ਤੋ ਉਸੇ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਦੂਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਹੈ .

ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ (ਆਚਾਰ੍ਯਵਰ ) ਸ਼੍ਰੀ ਸਮਨ੍ਤਭਦ੍ਰਸ੍ਵਾਮੀਨੇ (ਬ੍ਰੁਹਤ੍ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਂ ਭੀ ਮੁਨਿਸੁਵ੍ਰਤ ਭਗਵਾਨਕੀ ਸ੍ਤੁਤਿ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ੧੧੪ਵੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦ੍ਵਾਰਾ ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —

‘‘[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਹੇ ਜਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ! ਤੂ ਵਕ੍ਤਾਓਂਮੇਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਹੈ; ‘ਚਰਾਚਰ (ਜਙ੍ਗਮ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਵਰ ) ਜਗਤ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਣ (ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਸਮਯਮੇਂ ) ਉਤ੍ਪਾਦਵ੍ਯਯਧ੍ਰੌਵ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਵਾਲਾ ਹੈ’ ਐਸਾ ਯਹ ਤੇਰਾ ਵਚਨ (ਤੇਰੀ ) ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾਕਾ ਚਿਹ੍ਨ ਹੈ .’’

ਔਰ (ਇਸ ੧੬੯ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : —

[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਤੀਰ੍ਥਨਾਥ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਸਮਸ੍ਤ ਲੋਕਕੋ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਵੇ ਏਕ, ਅਨਘ (ਨਿਰ੍ਦੋਸ਼ ), ਨਿਜਸੌਖ੍ਯਨਿਸ਼੍ਠ (ਨਿਜ ਸੁਖਮੇਂ ਲੀਨ ) ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਕੋ ਨਹੀਂ ਜਾਨਤੇ — ਐਸਾ ਕੋਈ ਮੁਨਿਵਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰਮਾਰ੍ਗਸੇ ਕਹੇ ਤੋ ਉਸੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ .੨੮੫.