ਕਹਾਨਜੈਨਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲਾ ]ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗ ਅਧਿਕਾਰ[ ੩੪੭
ਤਥਾ ਹਿ —
(ਮਂਦਾਕ੍ਰਾਂਤਾ)
ਜਾਨਨ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਭੁਵਨਭਵਨਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਸ੍ਥਂ ਪਦਾਰ੍ਥਂ
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸਹਜਮਹਿਮਾ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਿਨੇਸ਼ਃ .
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸਹਜਮਹਿਮਾ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਿਨੇਸ਼ਃ .
ਮੋਹਾਭਾਵਾਦਪਰਮਖਿਲਂ ਨੈਵ ਗ੍ਰੁਹ੍ਣਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ
ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਹਤਮਲਕਲਿਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ..੨੮੮..
ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਹਤਮਲਕਲਿਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ..੨੮੮..
ਪਰਿਣਾਮਪੁਵ੍ਵਵਯਣਂ ਜੀਵਸ੍ਸ ਯ ਬਂਧਕਾਰਣਂ ਹੋਇ .
ਪਰਿਣਾਮਰਹਿਯਵਯਣਂ ਤਮ੍ਹਾ ਣਾਣਿਸ੍ਸ ਣ ਹਿ ਬਂਧੋ ..੧੭੩..
ਈਹਾਪੁਵ੍ਵਂ ਵਯਣਂ ਜੀਵਸ੍ਸ ਯ ਬਂਧਕਾਰਣਂ ਹੋਇ .
ਈਹਾਰਹਿਯਂ ਵਯਣਂ ਤਮ੍ਹਾ ਣਾਣਿਸ੍ਸ ਣ ਹਿ ਬਂਧੋ ..੧੭੪..
ਪਰਿਣਾਮਪੂਰ੍ਵਵਚਨਂ ਜੀਵਸ੍ਯ ਚ ਬਂਧਕਾਰਣਂ ਭਵਤਿ .
ਪਰਿਣਾਮਰਹਿਤਵਚਨਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਨ ਹਿ ਬਂਧਃ ..੧੭੩..
ਅਬ (ਇਸ ੧੭੨ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ) : —
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਸਹਜਮਹਿਮਾਵਂਤ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵ ਜਿਨੇਸ਼ ਲੋਕਰੂਪੀ ਭਵਨਕੇ ਭੀਤਰ ਸ੍ਥਿਤ ਸਰ੍ਵ ਪਦਾਰ੍ਥੋਂਕੋ ਜਾਨਤੇ ਹੁਏ ਭੀ, ਤਥਾ ਦੇਖਤੇ ਹੁਏ ਭੀ, ਮੋਹਕੇ ਅਭਾਵਕੇ ਕਾਰਣ ਸਮਸ੍ਤ ਪਰਕੋ ( – ਕਿਸੀ ਭੀ ਪਰਪਦਾਰ੍ਥਕੋ ) ਨਿਤ੍ਯ ( – ਕਦਾਪਿ ) ਗ੍ਰਹਣ ਨਹੀਂ ਹੀ ਕਰਤੇ; (ਪਰਨ੍ਤੁ ) ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਲਰੂਪ ਕ੍ਲੇਸ਼ਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਿਯਾ ਹੈ ਐਸੇ ਵੇ ਜਿਨੇਸ਼ ਸਰ੍ਵ ਲੋਕਕੇ ਏਕ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ( – ਕੇਵਲ ਜ੍ਞਾਤਾਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਾ ) ਹੈਂ .੨੮੮.
ਗਾਥਾ : ੧੭੩-੧੭੪ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਪਰਿਣਾਮਪੂਰ੍ਵਵਚਨਂ ] ਪਰਿਣਾਮਪੂਰ੍ਵਕ (ਮਨ- ਪਰਿਣਾਮ ਪੂਰ੍ਵਕ ) ਵਚਨ [ਜੀਵਸ੍ਯ ਚ ] ਜੀਵਕੋ [ਬਂਧਕਾਰਣਂ ] ਬਨ੍ਧਕਾ ਕਾਰਣ [ਭਵਤਿ ]
ਰੇ ਬਨ੍ਧ ਕਾਰਣ ਜੀਵਕੋ ਪਰਿਣਾਮਪੂਰ੍ਵਕ ਵਚਨ ਹੈਂ .
ਹੈ ਬਨ੍ਧ ਜ੍ਞਾਨੀਕੋ ਨਹੀਂ ਪਰਿਣਾਮ ਵਿਰਹਿਤ ਵਚਨ ਹੈ ..੧੭੩..
ਹੈ ਬਨ੍ਧ ਕਾਰਣ ਜੀਵਕੋ ਇਚ੍ਛਾ ਸਹਿਤ ਵਾਣੀ ਅਰੇ .
ਇਚ੍ਛਾ ਰਹਿਤ ਵਾਣੀ ਅਤਃ ਹੀ ਬਨ੍ਧ ਨਹਿਂ ਜ੍ਞਾਨੀ ਕਰੇ ..੧੭੪..