ਕੇਵਲਿਭਟ੍ਟਾਰਕਸ੍ਯਾਮਨਸ੍ਕਤ੍ਵਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਨਮੇਤਤ੍ .
ਭਗਵਤਃ ਪਰਮਾਰ੍ਹਨ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਰਾਜਮਾਨਸ੍ਯ ਕੇਵਲਿਨਃ ਪਰਮਵੀਤਰਾਗਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਯ ਈਹਾਪੂਰ੍ਵਕਂ ਨ ਕਿਮਪਿ ਵਰ੍ਤਨਮ੍; ਅਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਨ ਚੇਹਤੇ ਮਨਃਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤੇਰਭਾਵਾਤ੍; ਅਮਨਸ੍ਕਾਃ ਕੇਵਲਿਨਃ ਇਤਿ ਵਚਨਾਦ੍ਵਾ ਨ ਤਿਸ਼੍ਠਤਿ ਨੋਪਵਿਸ਼ਤਿ ਨ ਚੇਹਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਵਿਹਾਰਾਦਿਕਂ ਕਰੋਤਿ . ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹੈਂ ); ਰਾਗਕੇ ਅਭਾਵਕੇ ਕਾਰਣ ਅਤੁਲ - ਮਹਿਮਾਵਨ੍ਤ ਐਸੇ ਵੇ (ਭਗਵਾਨ) ਵੀਤਰਾਗਰੂਪਸੇ ਵਿਰਾਜਤੇ ਹੈਂ . ਵੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ (ਸ਼ੋਭਾਵਨ੍ਤ ਭਗਵਾਨ) ਨਿਜਸੁਖਮੇਂ ਲੀਨ ਹੈਂ, ਮੁਕ੍ਤਿਰੂਪੀ ਰਮਣੀਕੇ ਨਾਥ ਹੈਂ ਔਰ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਲੋਕਕੇ ਵਿਸ੍ਤਾਰਕੋ ਸਰ੍ਵਤਃ ਛਾ ਦਿਯਾ ਹੈ . ੨੯੧ .
ਗਾਥਾ : ੧੭੫ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਕੇਵਲਿਨਃ ] ਕੇਵਲੀਕੋ [ਸ੍ਥਾਨਨਿਸ਼ਣ੍ਣਵਿਹਾਰਾਃ ] ਖੜੇ ਰਹਨਾ, ਬੈਠਨਾ ਔਰ ਵਿਹਾਰ [ਈਹਾਪੂਰ੍ਵਂ ] ਇਚ੍ਛਾਪੂਰ੍ਵਕ [ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ] ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ, [ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ] ਇਸਲਿਯੇ [ਬਂਧ ਨ ਭਵਤਿ ] ਉਨ੍ਹੇਂ ਬਨ੍ਧ ਨਹੀਂ ਹੈ; [ਮੋਹਨੀਯਸ੍ਯ ] ਮੋਹਨੀਯਵਸ਼ ਜੀਵਕੋ [ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ] ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਯਸਹਿਤਰੂਪਸੇ ਬਨ੍ਧ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਕੇਵਲੀ ਭਟ੍ਟਾਰਕਕੋ ਮਨਰਹਿਤਪਨੇਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਯਹਾਁ ਕੇਵਲੀਭਗਵਾਨਕਾ ਮਨਰਹਿਤਪਨਾ ਦਰ੍ਸ਼ਾਯਾ ਹੈ ) .
ਅਰ੍ਹਂਤਯੋਗ੍ਯ ਪਰਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸੇ ਵਿਰਾਜਮਾਨ, ਪਰਮਵੀਤਰਾਗ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕੇਵਲੀਭਗਵਾਨਕੋ ਇਚ੍ਛਾਪੂਰ੍ਵਕ ਕੋਈ ਭੀ ਵਰ੍ਤਨ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ; ਇਸਲਿਯੇ ਵੇ ਭਗਵਾਨ (ਕੁਛ) ਚਾਹਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਮਨਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਕਾ ਅਭਾਵ ਹੈ; ਅਥਵਾ, ਵੇ ਇਚ੍ਛਾਪੂਰ੍ਵਕ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਤੇ, ਬੈਠਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈਂ ਅਥਵਾ ਸ਼੍ਰੀਵਿਹਾਰਾਦਿਕ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ‘ਅਮਨਸ੍ਕਾਃ ਕੇਵਲਿਨਃ (ਕੇਵਲੀ ਮਨਰਹਿਤ ਹੈਂ )’ ਐਸਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਾ ਵਚਨ ਹੈ . ਇਸਲਿਯੇ ਉਨ ਤੀਰ੍ਥਂਕਰ - ਪਰਮਦੇਵਕੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਭਾਵਸ੍ਵਰੂਪ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧ ਬਂਧ
੩੫੦ ]