ਤੀਰ੍ਥਕਰਪਰਮਦੇਵਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵ੍ਯਭਾਵਾਤ੍ਮਕਚਤੁਰ੍ਵਿਧਬਂਧੋ ਨ ਭਵਤਿ . ਸ ਚ ਬਂਧਃ ਪੁਨਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਜਾਤਃ ਕਸ੍ਯ ਸਂਬਂਧਸ਼੍ਚ ? ਮੋਹਨੀਯਕਰ੍ਮਵਿਲਾਸਵਿਜ੍ਰੁਂਭਿਤਃ, ਅਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਸਹ ਯਃ ਵਰ੍ਤਤ ਇਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮੋਹਨੀਯਸ੍ਯ ਵਸ਼ਗਤਾਨਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਪ੍ਰਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਂਸਾਰਿਣਾਮੇਵ ਬਂਧ ਇਤਿ .
ਮੁਕ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਲਲਨਾਮੁਖਾਮ੍ਬੁਜਰਵੇਃ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਾਮਣੇਃ .
(ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਬਂਧ, ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਬਂਧ, ਸ੍ਥਿਤਿਬਂਧ ਔਰ ਅਨੁਭਾਗਬਂਧ ) ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ .
ਔਰ, ਵਹ ਬਂਧ (੧) ਕਿਸ ਕਾਰਣਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ਤਥਾ (੨) ਕਿਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ? (੧) ਬਨ੍ਧ ਮੋਹਨੀਯਕਰ੍ਮਕੇ ਵਿਲਾਸਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਤਾ ਹੈ . (੨) ‘ਅਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥ’ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥ (ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ – ਵਿਸ਼ਯ); ਅਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥ ਸਹਿਤ ਹੋ ਵਹ ‘ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥ’; ਮੋਹਨੀਯਕੇ ਵਸ਼ ਹੁਏ, ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਪ੍ਰਯੋਜਨ ( – ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਯਰੂਪ ਪ੍ਰਯੋਜਨਵਾਲੇ) ਸਂਸਾਰਿਯੋਂਕੋ ਹੀ ਬਂਧ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ (ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਤ੍ਕੁਨ੍ਦਕੁਨ੍ਦਾਚਾਰ੍ਯਦੇਵਪ੍ਰਣੀਤ) ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਵਚਨਸਾਰਮੇਂ (੪੪ਵੀਂ ਗਾਥਾ ਦ੍ਵਾਰਾ) ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ : —
‘‘[ਗਾਥਾਰ੍ਥ : — ] ਉਨ ਅਰ੍ਹਂਤਭਗਵਂਤੋਂਕੋ ਉਸ ਕਾਲ ਖੜੇ ਰਹਨਾ, ਬੈਠਨਾ, ਵਿਹਾਰ ਔਰ ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂਕੇ ਮਾਯਾਚਾਰਕੀ ਭਾਁਤਿ, ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕ ਹੀ — ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਬਿਨਾ ਹੀ — ਹੋਤੇ ਹੈਂ .’’
[ਅਬ ਇਸ ੧੭੫ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ :]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋਂਕੇ ਆਸਨ ਕਮ੍ਪਾਯਮਾਨ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ ਮਹਾ ਕੇਵਲ- ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਉਦਯ ਹੋਨੇ ਪਰ, ਜੋ ਮੁਕ੍ਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੂਪੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕੇ ਮੁਖਕਮਲਕੇ ਸੂਰ੍ਯ ਹੈਂ ਔਰ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਕੇ