ਆਉਸ੍ਸ ਖਯੇਣ ਪੁਣੋ ਣਿਣ੍ਣਾਸੋ ਹੋਇ ਸੇਸਪਯਡੀਣਂ .
ਸ਼ੁਦ੍ਧਜੀਵਸ੍ਯ ਸ੍ਵਭਾਵਗਤਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯੁਪਾਯੋਪਨ੍ਯਾਸੋਯਮ੍ .
ਸ੍ਵਭਾਵਗਤਿਕ੍ਰਿਯਾਪਰਿਣਤਸ੍ਯ ਸ਼ਟਕਾਪਕ੍ਰਮਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਭਗਵਤਃ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਭਿਮੁਖਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨਧ੍ਯੇਯਧ੍ਯਾਤ੍ਰੁਤਤ੍ਫਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਪ੍ਰਯੋਜਨਵਿਕਲ੍ਪਸ਼ੂਨ੍ਯੇਨ ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾਵਿਚਲਸ੍ਥਿਤਿਰੂਪੇਣ ਪਰਮਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨੇਨ ਆਯੁਃਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੇ ਜਾਤੇ ਵੇਦਨੀਯਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਭਿਧਾਨਸ਼ੇਸ਼ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤੀਨਾਂ ਨਿਰ੍ਨਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ . ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯੇਨ ਵੇ (ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨੀ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁਸ਼) ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਅਗਮ੍ਯ ਮਹਿਮਾਵਨ੍ਤ ਹੈਂ ਔਰ ਪਾਪਰੂਪੀ ਵਨਕੋ ਜਲਾਨੇਵਾਲੀ ਅਗ੍ਨਿ ਸਮਾਨ ਹੈਂ .੨੯੨.
ਗਾਥਾ : ੧੭੬ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਪੁਨਃ ] ਫਿ ਰ (ਕੇਵਲੀਕੋ) [ਆਯੁਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇਣ ] ਆਯੁਕੇ ਕ੍ਸ਼ਯਸੇ [ਸ਼ੇਸ਼ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤੀਨਾਮ੍ ] ਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਯੋਂਕਾ [ਨਿਰ੍ਨਾਸ਼ਃ ] ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਨਾਸ਼ [ਭਵਤਿ ] ਹੋਤਾ ਹੈ; [ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ] ਫਿ ਰ ਵੇ [ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ] ਸ਼ੀਘ੍ਰ [ਸਮਯਮਾਤ੍ਰੇਣ ] ਸਮਯਮਾਤ੍ਰਮੇਂ [ਲੋਕਾਗ੍ਰਂ ] ਲੋਕਾਗ੍ਰਮੇਂ [ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ] ਪਹੁਁਚਤੇ ਹੈਂ .
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਜੀਵਕੋ ਸ੍ਵਭਾਵਗਤਿਕੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਹੋਨੇਕੇ ਉਪਾਯਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
ਸ੍ਵਭਾਵਗਤਿਕ੍ਰਿਯਾਰੂਪਸੇ ਪਰਿਣਤ, ਛਹ ੨ਅਪਕ੍ਰਮਸੇ ਰਹਿਤ, ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮ੍ਮੁਖ ਭਗਵਾਨਕੋ ਪਰਮ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ — ਕਿ ਜੋ (ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ) ਧ੍ਯਾਨ - ਧ੍ਯੇਯ - ਧ੍ਯਾਤਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ, ਉਸਕੀ ਫਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਤਥਾ ਉਸਕੇ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂਸੇ ਰਹਿਤ ਹੈ ਔਰ ਨਿਜ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ
੩੫੨ ]
੧ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਣਿ ਹੈਂ ਐਸੇ ਪੁਰਾਣ ਪੁਰੁਸ਼ਕੋ ਸਰ੍ਵ ਵਰ੍ਤਨ ਭਲੇ ਹੋ ਤਥਾਪਿ ਮਨ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ; ਇਸਲਿਯੇ
੧ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਣਿ = ਆਪਤ੍ਤਿਯੋਂਸੇ ਅਥਵਾ ਪਿਸ਼ਾਚ ਆਦਿਸੇ ਅਪਨੇਕੋ ਬਚਾਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਪਹਿਨਾ ਜਾਨੇਵਾਲਾ ਮਣਿ . (ਕੇਵਲੀਭਗਵਾਨ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਕੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾਕੇ ਲਿਯੇ — ਅਸਦ੍ਧਰ੍ਮਸੇ ਬਚਨੇਕੇ ਲਿਯੇ — ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਣਿ ਹੈਂ .)
੨ ਸਂਸਾਰੀ ਜੀਵਕੋ ਅਨ੍ਯ ਭਵਮੇਂ ਜਾਤੇ ਸਮਯ ‘ਛਹ – ਦਿਸ਼ਾਓਂਮੇਂ ਗਮਨ’ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਉਸੇ ‘‘ਛਹ ਅਪਕ੍ਰਮ’’ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ .