ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਦ੍ਯ ਸ੍ਤਵਨਵਿਸ਼ਯੋ ਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਃ .
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰਵਿਚਲਤਯਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨੈਵਮਾਸ੍ਤੇ ..੨੯੪..
ਅਵਿਚਲ ਸ੍ਥਿਤਿਰੂਪ ਹੈ ਉਸਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ — ਆਯੁਕਰ੍ਮਕਾ ਕ੍ਸ਼ਯ ਹੋਨੇ ਪਰ, ਵੇਦਨੀਯ, ਨਾਮ ਔਰ ਗੋਤ੍ਰ ਨਾਮਕੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁਤਿਯੋਂਕਾ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਨਾਸ਼ ਹੋਤਾ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਭਗਵਾਨਕੋ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਆਯੁਕਰ੍ਮਕਾ ਕ੍ਸ਼ਯ ਹੋਨੇ ਪਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਤੀਨ ਕਰ੍ਮੋਂਕਾ ਭੀ ਕ੍ਸ਼ਯ ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕੀ ਓਰ ਸ੍ਵਭਾਵਗਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਹੋਤੀ ਹੈ ) . ਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਸੇ ਸਹਜਮਹਿਮਾਵਾਲੇ ਨਿਜ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ਵੇ ਭਗਵਾਨ ਅਰ੍ਧ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਂ (ਸਮਯਮਾਤ੍ਰਮੇਂ ) ਲੋਕਾਗ੍ਰਮੇਂ ਪਹੁਁਚਤੇ ਹੈਂ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੭੬ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਤੀਨ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਜੋ ਛਹ ਅਪਕ੍ਰਮ ਸਹਿਤ ਹੈਂ ਐਸੇ ਭਵਵਾਲੇ ਜੀਵੋਂਕੇ ( – ਸਂਸਾਰਿਯੋਂਕੇ ) ਲਕ੍ਸ਼ਣਸੇ ਸਿਦ੍ਧੋਂਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਵੇ ਸਿਦ੍ਧ ਊ ਰ੍ਧ੍ਵਗਾਮੀ ਹੈਂ ਔਰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ (ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਸੁਖੀ) ਹੈਂ .੨੯੩.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਬਨ੍ਧਕਾ ਛੇਦਨ ਹੋਨੇਸੇ ਜਿਨਕੀ ਅਤੁਲ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਐਸੇ (ਅਸ਼ਰੀਰੀ ਔਰ ਲੋਕਾਗ੍ਰਸ੍ਥਿਤ) ਸਿਦ੍ਧਭਗਵਾਨ ਅਬ ਦੇਵੋਂ ਔਰ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਂਕੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਤਵਨਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਨਹੀਂ ਹੀ ਹੈਂ ਐਸਾ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਹੈ . ਵੇ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ਲੋਕਕੇ ਅਗ੍ਰਮੇਂ ਸੁਸ੍ਥਿਤ ਹੈਂ ਔਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ ਨਿਜ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਜ੍ਯੋਂਕੇ ਤ੍ਯੋਂ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ ਅਵਿਚਲਰੂਪਸੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ .੨੯੪.
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] (ਦ੍ਰਵ੍ਯ, ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ, ਕਾਲ, ਭਵ ਔਰ ਭਾਵ — ਐਸੇ ਪਾਁਚ ਪਰਾਵਰ੍ਤਨਰੂਪ)