ਸੁਪ੍ਤਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਦਮਪਦਂ ਤਦ੍ਵਿਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਮਂਧਾਃ .
ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਰਸਭਰਤਃ ਸ੍ਥਾਯਿਭਾਵਤ੍ਵਮੇਤਿ ..’’
ਸ੍ਥਾਯੀ ਸਂਸ੍ਰੁਤਿਨਾਸ਼ਕਾਰਣਮਯਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਂ ਗੋਚਰਃ .
ਏਕੋ ਭਾਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਮੁਨਿਪਤਿਃ ਪਾਪਾਟਵੀਪਾਵਕਃ ..੨੯੭..
‘‘[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] (ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁ ਸਂਸਾਰੀ ਭਵ੍ਯ ਜੀਵੋਂਕੋ ਸਮ੍ਬੋਧਤੇ ਹੈਂ ਕਿ : — ) ਹੇ ਅਂਧ ਪ੍ਰਾਣਿਯੋਂ ! ਅਨਾਦਿ ਸਂਸਾਰਸੇ ਲੇਕਰ ਪਰ੍ਯਾਯ - ਪਰ੍ਯਾਯਮੇਂ ਯਹ ਰਾਗੀ ਜੀਵ ਸਦੈਵ ਮਤ੍ਤ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹੁਏ ਜਿਸ ਪਦਮੇਂ ਸੋ ਰਹੇ ਹੈਂ — ਨੀਂਦ ਲੇ ਰਹੇ ਹੈਂ ਵਹ ਪਦ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸ੍ਥਾਨ ਅਪਦ ਹੈ — ਅਪਦ ਹੈ, (ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਸ੍ਥਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ,) ਐਸਾ ਤੁਮ ਸਮਝੋ . (ਦੋ ਬਾਰ ਕਹਨੇਸੇ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ ਕਰੁਣਾਭਾਵ ਸੂਚਿਤ ਹੋਤਾ ਹੈ .) ਇਸ ਓਰ ਆਓ — ਇਸ ਓਰ ਆਓ, (ਯਹਾਁ ਨਿਵਾਸ ਕਰੋ,) ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪਦ ਯਹ ਹੈ — ਯਹ ਹੈ ਜਹਾਁ ਸ਼ੁਦ੍ਧ - ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਚੈਤਨ੍ਯਧਾਤੁ ਨਿਜ ਰਸਕੀ ਅਤਿਸ਼ਯਤਾਕੇ ਕਾਰਣ ਸ੍ਥਾਯੀਭਾਵਪਨੇਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੈ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸ੍ਥਿਰ ਹੈ — ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ . (ਯਹਾਁ ‘ਸ਼ੁਦ੍ਧ’ ਸ਼ਬ੍ਦ ਦੋ ਬਾਰ ਕਹਾ ਹੈ ਵਹ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਔਰ ਭਾਵ ਦੋਨੋਂਕੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਸੂਚਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ . ਸਰ੍ਵ ਅਨ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯੋਂਸੇ ਪ੍ਰੁਥਕ੍ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਆਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਹੈ ਔਰ ਪਰਕੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤਸੇ ਹੋਨੇਵਾਲੇ ਅਪਨੇ ਭਾਵੋਂਸੇ ਰਹਿਤ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਭਾਵਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਹੈ .)’’
ਔਰ (ਇਸ ੧੭੮ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : — )
[ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ] ਭਾਵ ਪਾਁਚ ਹੈਂ, ਜਿਨਮੇਂ ਯਹ ਪਰਮ ਪਂਚਮ ਭਾਵ (ਪਰਮ- ਪਾਰਿਣਾਮਿਕਭਾਵ) ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਸ੍ਥਾਯੀ ਹੈ, ਸਂਸਾਰਕੇ ਨਾਸ਼ਕਾ ਕਾਰਣ ਹੈ ਔਰ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਯੋਂਕੋ ਗੋਚਰ ਹੈ . ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਮਸ੍ਤ ਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ਕੇ ਸਮੂਹਕੋ ਛੋੜਕਰ ਤਥਾ ਉਸ ਪਰਮ ਪਂਚਮ ਭਾਵਕੋ ਜਾਨਕਰ, ਅਕੇਲਾ, ਕਲਿਯੁਗਮੇਂ ਪਾਪਵਨਕੀ ਅਗ੍ਨਿਰੂਪ ਮੁਨਿਵਰਕੇ ਰੂਪਮੇਂ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇਤਾ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਪਰਮ ਪਾਰਿਣਾਮਿਕ ਭਾਵਕਾ ਉਗ੍ਰਰੂਪਸੇ ਆਸ਼੍ਰਯ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਵਹੀ ਏਕ ਪੁਰੁਸ਼ ਪਾਪਵਨਕੋ ਜਲਾਨੇਮੇਂ ਅਗ੍ਨਿ ਸਮਾਨ ਮੁਨਿਵਰ ਹੈ ) .੨੯੭.