ਸਦਾ ਨਿਰਂਜਨਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮਾਸ਼੍ਟਕਂ, ਤ੍ਰਿਕਾਲਨਿਰੁਪਾਧਿਸ੍ਵਰੂਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਨੋਕਰ੍ਮਪਂਚਕਂ ਚ, ਅਮਨਸ੍ਕਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਚਿਂਤਾ, ਔਦਯਿਕਾਦਿਵਿਭਾਵਭਾਵਾਨਾਮਭਾਵਾਦਾਰ੍ਤਰੌਦ੍ਰਧ੍ਯਾਨੇ ਨ ਸ੍ਤਃ, ਧਰ੍ਮ- ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਯੋਗ੍ਯਚਰਮਸ਼ਰੀਰਾਭਾਵਾਤ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਤਯਮਪਿ ਨ ਭਵਤਿ . ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਨਂਦ ਇਤਿ .
ਗਾਥਾ : ੧੮੧ ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਨ ਅਪਿ ਕਰ੍ਮ ਨੋਕਰ੍ਮ ] ਜਹਾਁ ਕਰ੍ਮ ਔਰ ਨੋਕਰ੍ਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, [ਨ ਅਪਿ ਚਿਨ੍ਤਾ ] ਚਿਨ੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, [ਨ ਏਵ ਆਰ੍ਤਰੌਦ੍ਰੇ ] ਆਰ੍ਤ ਔਰ ਰੌਦ੍ਰ ਧ੍ਯਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, [ਨ ਅਪਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨੇ ] ਧਰ੍ਮ ਔਰ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਧ੍ਯਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, [ਤਤ੍ਰ ਏਵ ਚ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮ੍ ਭਵਤਿ ] ਵਹੀਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਾਦਿਰਹਿਤ ਪਰਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮੇਂ ਹੀ ਨਿਰ੍ਵਾਣ ਹੈ ) .
ਟੀਕਾ : — ਯਹ, ਸਰ੍ਵ ਕਰ੍ਮੋਂਸੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤ ( – ਰਹਿਤ) ਤਥਾ ਸ਼ੁਭ, ਅਸ਼ੁਭ ਔਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਧ੍ਯਾਨ ਤਥਾ ਧ੍ਯੇਯਕੇ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂਸੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤ ਪਰਮਤਤ੍ਤ੍ਵਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਕਥਨ ਹੈ .
(ਪਰਮਤਤ੍ਤ੍ਵ) ਸਦਾ ਨਿਰਂਜਨ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ (ਉਸੇ) ਆਠ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮ ਨਹੀਂ ਹੈਂ; ਤੀਨੋਂ ਕਾਲ ਨਿਰੁਪਾਧਿਸ੍ਵਰੂਪਵਾਲਾ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ (ਉਸੇ) ਪਾਁਚ ਨੋਕਰ੍ਮ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮਨ ਰਹਿਤ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਚਿਂਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਔਦਯਿਕਾਦਿ ਵਿਭਾਵਭਾਵੋਂਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਆਰ੍ਤ ਔਰ ਰੌਦ੍ਰ ਧ੍ਯਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈਂ; ਧਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨ ਔਰ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਕੇ ਯੋਗ੍ਯ ਚਰਮ ਸ਼ਰੀਰਕਾ ਅਭਾਵ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਵੇ ਦੋ ਧ੍ਯਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈਂ . ਵਹੀਂ ਮਹਾ ਆਨਨ੍ਦ ਹੈ .
[ਅਬ ਇਸ ੧੮੧ਵੀਂ ਗਾਥਾਕੀ ਟੀਕਾ ਪੂਰ੍ਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਟੀਕਾਕਾਰ ਮੁਨਿਰਾਜ ਸ਼੍ਲੋਕ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : ]
੩੬੨ ]