੨੨੪
] ਪਂਚਾਸ੍ਤਿਕਾਯਸਂਗ੍ਰਹ
[ਭਗਵਾਨਸ਼੍ਰੀਕੁਨ੍ਦਕੁਨ੍ਦ
ਭਾਵਾਵਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਿਤ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਭਾਵਾਵਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਿਤ੍ਵਵ੍ਯਾਵ੍ਰੁਤ੍ਤਤ੍ਵੇਨਾਤ੍ਯਨ੍ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਂ ਤਦਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗ–
ਤ੍ਵੇਨਾਵਧਾਰਣੀਯਮਿਤਿ.. ੧੫੪..
ਜੀਵੋ ਸਹਾਵਣਿਯਦੋ ਅਣਿਯਦਗੁਣਪਜ੍ਜਓਧ ਪਰਸਮਓ.
ਜਦਿ ਕੁਣਦਿ ਸਗਂ ਸਮਯਂ ਪਬ੍ਭਸ੍ਸਦਿ ਕਮ੍ਮਬਂਧਾਦੋ.. ੧੫੫..
ਜੀਵਃ ਸ੍ਵਭਾਵਨਿਯਤਃ ਅਨਿਯਤਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯੋਥ ਪਰਸਮਯਃ.
ਯਦਿ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਵਕਂ ਸਮਯਂ ਪ੍ਰਭ੍ਰਸ੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਮਬਨ੍ਧਾਤ੍.. ੧੫੫..
-----------------------------------------------------------------------------
[ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੇਂਸੇ], ਸ੍ਵਭਾਵਮੇਂ ਅਵਸ੍ਥਿਤ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵਰੂਪ ਚਾਰਿਤ੍ਰ–ਜੋ ਕਿ ਪਰਭਾਵਮੇਂ
ਅਵਸ੍ਥਿਤ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਹੋਨੇਕੇ ਕਾਰਣ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ ਅਨਿਂਦਿਤ ਹੈ ਵਹ–ਯਹਾਁ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਰੂਪ
ਅਵਧਾਰਣਾ.
[ਯਹੀ ਚਾਰਿਤ੍ਰ ‘ਪਰਮਾਰ੍ਥ’ ਸ਼ਬ੍ਦਸੇ ਵਾਚ੍ਯ ਐਸੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਅਨ੍ਯ ਨਹੀਂ–ਐਸਾ ਨ ਜਾਨਕਰ,
ਮੋਕ੍ਸ਼ਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਐਸੇ ਅਸਾਰ ਸਂਸਾਰਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ ਮਿਥ੍ਯਾਤ੍ਵਰਾਗਾਦਿਮੇਂ ਲੀਨ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹੁਏ ਅਪਨਾ ਅਨਨ੍ਤ ਕਾਲ
ਗਯਾ; ਐਸਾ ਜਾਨਕਰ ਉਸੀ ਜੀਵਸ੍ਵਭਾਵਨਿਯਤ ਚਾਰਿਤ੍ਰਕੀ – ਜੋ ਕਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ ਹੈ ਉਸਕੀ –
ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਭਾਵਨਾ ਕਰਨਾ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈ. ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੂਤ੍ਰਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯ ਹੈ.] . ੧੫੪..
ਗਾਥਾ ੧੫੫
ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥਃ– [ਜੀਵਃ] ਜੀਵ, [ਸ੍ਵਭਾਵਨਿਯਤਃ] [ਦ੍ਰਵ੍ਯ–ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਸੇ] ਸ੍ਵਭਾਵਨਿਯਤ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ,
[ਅਨਿਯਤਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯਃ ਅਥ ਪਰਸਮਯਃ] ਯਦਿ ਅਨਿਯਤ ਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯਵਾਲਾ ਹੋ ਤੋ ਪਰਸਮਯ ਹੈ. [ਯਦਿ] ਯਦਿ
ਵਹ [ਸ੍ਵਕਂ ਸਮਯਂ ਕੁਰੁਤੇ] [ਨਿਯਤ ਗੁਣਪਰ੍ਯਾਯਸੇ ਪਰਿਣਮਿਤ ਹੋਕਰ] ਸ੍ਵਸਮਯਕੋ ਕਰਤਾ ਹੈ ਤੋ
[ਕਰ੍ਮਬਨ੍ਧਾਤ੍] ਕਰ੍ਮਬਨ੍ਧਸੇ [ਪ੍ਰਭ੍ਰਸ੍ਯਤਿ] ਛੂਟਤਾ ਹੈ.
-------------------------------------------------------------------------
ਨਿਜਭਾਵਨਿਯਤ ਅਨਿਯਤਗੁਣਪਰ੍ਯਯਪਣੇ ਪਰਸਮਯ ਛੇ;
ਤੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸ੍ਵਕਸਮਯਨੇ ਤੋ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਥੀ ਛੂਟੇ. ੧੫੫.