Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
निजशुद्धात्मस्वभावं ध्याय त्वमिति । अत्राह प्रभाकरभट्टः हे भगवन्नतींन्द्रियमोक्षसुखं निरन्तरं
वर्ण्यते भवद्भिस्तच्च न ज्ञायते जनैः । भगवानाह हे प्रभाकरभट्ट कोऽपि पुरुषो निर्व्याकुलचित्तः
प्रस्तावे पञ्चेन्द्रियभोगसेवारहितस्तिष्ठति स केनापि देवदत्तेन पृष्टः सुखेन स्थितो भवान् । तेनोक्तं
सुखमस्तीति तत्सुखमात्मोत्थम् । कस्मादिति चेत् । तत्काले स्त्रीसेवादिस्पर्शविषयो नास्ति
भोजनादिजिह्वेन्द्रियविषयो नास्ति विशिष्टरूपगन्धमाल्यादिघ्राणेन्द्रियविषयो नास्ति दिव्यस्त्री-
रूपावलोकनादिलोचनविषयो नास्ति श्रवणरमणीयगीतवाद्यादिशब्दविषयोऽपि नास्तीति तस्मात्
ज्ञायते तत्सुखमात्मोत्थमिति । किं च । एकदेशविषयव्यापाररहितानां तदेकदेशेनात्मोत्थसुख-
मुपलभ्यते वीतरागनिर्विकल्पस्वसंवेदनज्ञानरतानां पुनर्निरवशेषपञ्चेन्द्रियविषयमानसविकल्पजाल-
निरोधे सति विशेषेणोपलभ्यते । इदं तावत् स्वसंवेदनप्रत्यक्षगम्यं सिद्धात्मनां च सुखं
पुनरनुमानगम्यम् । तथाहि । मुक्त ात्मनां शरीरेन्द्रियविषयव्यापाराभावेऽपि सुखमस्तीति साध्यम् ।
कस्माद्धेतोः इदानीं पुनर्वीतरागनिर्विकल्पसमाधिस्थानां परमयोगिनां पञ्चेन्द्रियविषय-
भोगोंसे रहित अकेला स्थित है, उस समय किसी पुरुषने पूछा कि तुम सुखी हो । तब उसने
कहा कि सुखसे तिष्ट रहे हैं, उस समय पर विषय – सेवनादि सुख तो है ही नहीं, उसने यह
क्यों कहा कि हम सुखी हैं । इसलिए यह मालूम होता है, सुख नाम व्याकुलता रहितका है,
सुखका मूल निर्व्याकुलपना है, वह निर्व्याकुल अवस्था आत्मामें ही है, विषय – सेवनमें नहीं ।
भोजनादि जिह्वा इंद्रियका विषय भी उस समय नहीं है, स्त्रीसेवनादि स्पर्शका विषय नहीं है,
और गंधमाल्यादिक नाकका विषय भी नहीं है, दिव्य स्त्रियोंका रूप अवलोकनादि नेत्रका विषय
भी नहीं, और कानोंका मनोज्ञ गीत वादित्रादि शब्द विषय भी नहीं हैं, इसलिये जानते हैं कि
सुख आत्मामें ही है । ऐसा तू निश्चय कर, जो एकादेश विषय – व्यापारसे रहित हैं, उनके एकोदेश
थिरताका सुख है, तो वीतराग निर्विकल्पस्वसंवेदन ज्ञानियोंके समस्त पंच इंद्रियोंके विषय और
ਤ੍ਯਾਰੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁ ਕਹੇ ਛੇ ਕੇ – ਹੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰਭਟ੍ਟ! ਕੋਈ ਪਣ ਪੁਰੁਸ਼ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲ਼ ਚਿਤ੍ਤਵਾਲ਼ੋ
ਥਈਨੇ ਪਂਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ ਭੋਗਨਾ ਸੇਵਨਥੀ ਰਹਿਤ ਏਕਲੋ ਆਰਾਮਮਾਂ ਬੇਠੋ ਛੇ, ਤੇ ਵਖਤੇ ਕੋਈ ਦੇਵਦਤ੍ਤ ਨਾਮਨਾ
ਪੁਰੁਸ਼ੇ ਤੇਨੇ ਪੂਛ੍ਯੁਂ ਕੇ ‘ਤਮੇ ਆਨਂਦਮਾਂ ਛੋ ਨੇ? ਤ੍ਯਾਰੇ ਤੇਣੇ ਕਹ੍ਯੁਂ ਕੇ ‘ਆਨਂਦ ਵਰ੍ਤੇ ਛੇ’ ਤੇ ਸੁਖ ਆਤ੍ਮਾਥੀ
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਯੁਂ ਛੇ. ਜੋ ਤਮੇ ਕਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾ ਮਾਟੇ? ਤੋ ਤੇਨੋ ਉਤ੍ਤਰ ਏ ਛੇ ਕੇ ਤੇ ਸਮਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸੇਵਨਾਦਿ
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੋ ਵਿਸ਼ਯ ਨਥੀ, ਭੋਜਨਾਦਿ ਜਿਹ੍ਵਾ-ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਨੋ ਵਿਸ਼ਯ ਨਥੀ, ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟਰੂਪ ਗਂਧਮਾਲ਼ਾਦਿ ਘ੍ਰਾਣੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਨੋ
ਵਿਸ਼ਯ ਨਥੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ-ਪੁਰੁਸ਼ਨਾਂ ਅਵਲੋਕਨਾਦਿ ਨੇਤ੍ਰਨੋ ਵਿਸ਼ਯ ਨਥੀ, ਕਰ੍ਣਨੇ ਪ੍ਰਿਯ ਗੀਤ ਵਾਦ੍ਯਾਦਿ
ਸ਼ਬ੍ਦਨੋ ਵਿਸ਼ਯ ਨਥੀ, ਤੇਥੀ ਏਮ ਜਣਾਯ ਛੇ ਕੇ ਤੇ ਸੁਖ ਆਤ੍ਮਾਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਯੁਂ ਛੇ.
ਹਵੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਹੇਵਾਮਾਂ ਆਵੇ ਛੇ ਏਕਦੇਸ਼ਵਿਸ਼ਯਵ੍ਯਾਪਾਰ ਰਹਿਤ ਜੀਵੋਨੇ ਤੇ ਏਕਦੇਸ਼ ਆਤ੍ਮਾਥੀ
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਥਾਯ ਛੇ ਅਨੇ ਵੀਤਰਾਗ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਸ੍ਵਸਂਵੇਦਨਰੂਪ ਜ੍ਞਾਨਮਾਂ ਰਤ ਜੀਵੋਨੇ ਸਮਸ੍ਤ
ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੯ ]ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼: [ ੨੧੫