Shri Digambar Jain Swadhyay Mandir Trust, Songadh - 364250
ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਗਂਬਰ ਜੈਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਂਦਿਰ ਟ੍ਰਸ੍ਟ, ਸੋਨਗਢ - ੩੬੪੨੫੦
समयस्तावत्पर्यायः । कस्मात् । विनश्वरत्वात् । तथा चोक्तं समयस्य विनश्वरत्वम् — ‘‘समओ
उप्पण्णध्वंसी’’ इति । स च पर्यायो द्रव्यं विना न भवति । कस्य द्रव्यस्य भवतीति विचार्यते
यदि पुद्गलद्रव्यस्य पर्यायो भवति तर्हि पुद्गलपरमाणुपिण्डनिष्पन्नघटादयो यथा मूर्ता भवन्ति तथा
अणोरण्वन्तरव्यतिक्रमणाज्जातः समयः, चक्षुःसंपुटविघटनाज्जातो निमिषः, जलभाजनहस्तादि-
व्यापाराज्जाता घटिका, आदित्यबिम्बदर्शनाज्जातो दिवसः, इत्यादि कालपर्याया मूर्ता दृष्टिविषयाः
प्राग्भवन्ति । कस्मात् । पुद्गलद्रव्योपादानकारणजातत्वाद् घटादिवत् इति । तथा चोक्त म् ।
उपादानकारणसदृशं कार्यं भवति मृत्पिण्डाद्युपादानकारणजनितघटादिवदेव न च तथा
समयनिमिषघटिकादिवसादिकालपर्याया मूर्ता दृश्यन्ते । यैः पुनः पुद्गलपरमाणुमन्दगतिगमन-
श्रीपंचास्तिकायमें कहा है ‘‘समओ उप्पण्णपद्धंसी’’ अर्थात् समय उत्पन्न होता है और नाश होता
है । इससे जानते हैं कि समय पर्याय द्रव्यके बिना हो नहीं सकता । किस द्रव्यका पर्याय है,
इस पर अब विचार करना चाहिये । यदि पुद्गलद्रव्यकी पर्याय मानी जावे, तो जैसे पुद्गल
परमाणुओंसे उत्पन्न हुए घटादि मूर्तीक हैं, वैसे समय भी मूर्तीक होना चाहिये, परंतु समय
अमूर्तीक है, इसलिये पुद्गलकी पर्याय तो नहीं है । पुद्गलपरमाणु आकाशके एक प्रदेशसे दूसरे
प्रदेशको जब गमन होता है, सो समय – पर्याय कालकी है, पुद्गलपरमाणुके निमित्तसे होती हैं,
नेत्रोंका मिलना तथा विघटना उससे निमेष होता है, जल – पात्र तथा हस्तादिके व्यापारसे घटिका
होती है, और सूर्यबिम्बके उदयसे दिन होता है, इत्यादि कालकी पर्याय हैं, पुद्गलद्रव्यके
निमित्तसे होती हैं, पुद्गल इन पर्यायोंका मूलकारण नहीं है, मूलकारण काल है । जो पुद्गल
मूलकारण होता तो समयादिक मूर्तीक होते । जैसे मूर्तीक मिट्टीके ढेलेसे उत्पन्न घड़े वगैर मूर्तीक
ਵਿਨਸ਼੍ਵਰਪਣੁਂ ਕਹ੍ਯੁਂ ਛੇ ‘समओ उप्पणध्वंसी’ (ਅਰ੍ਥ: — ਸਮਯ ‘ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਧ੍ਵਂਸੀ ਛੇ – ਸਮਯ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਾਯ
ਛੇ ਅਨੇ ਨਾਸ਼ ਪਾਮੇ ਛੇ.)
ਵਲ਼ੀ, ਤੇ ਪਰ੍ਯਾਯ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਵਿਨਾ ਹੋਤੋ ਨਥੀ. ਤੋ ਹਵੇ ਸਮਯ ਕਯਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਨੋ ਪਰ੍ਯਾਯ ਛੇ ਤੇ ਵਿਚਾਰੀਏ.
ਜੋ ਸਮਯ ਪੁਦ੍ਗਲਦ੍ਰਵ੍ਯਨੋ ਪਰ੍ਯਾਯ ਹੋਯ ਤੋ ਪੁਦ੍ਗਲਪਰਮਾਣੁਪਿਂਡਥੀ ਬਨੇਲ ਘਟਾਦਿ ਜੇਵੀ ਰੀਤੇ ਮੂਰ੍ਤ ਹੋਯ
ਛੇ ਤੇਵੀ ਰੀਤੇ ਏਕ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਥੀ ਬੀਜਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸੁਧੀ ਪਰਮਾਣੁਨਾ ਗਮਨਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਤੋ ਸਮਯ, ਆਂਖਨਾ
ਬੀਡਵਾ-ਉਘਡਵਾਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਤੋ ਨਿਮਿਸ਼, ਜਲਭਾਜਨ ਅਨੇ ਹਸ੍ਤਾਦਿ ਵ੍ਯਾਪਾਰਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਤੀ ਘਡੀ,
ਸੂਰ੍ਯਨਾ ਬਿਂਬਨਾ ਉਦਯਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਥਤੋ ਦਿਵਸ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਕਾਲ਼ਪਰ੍ਯਾਯੋ ਮੂਰ੍ਤ ਹੋਵਾ ਜੋਈਏ, ਅਨੇ ਮੂਰ੍ਤ
ਹੋਵਾਥੀ ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿਨਾ ਵਿਸ਼ਯ ਥਵਾ ਜੋਈਏ, ਕਾਰਣ ਕੇ ਤੇਓ ਪੁਦ੍ਗਲਦ੍ਰਵ੍ਯਨਾ ਉਪਾਦਾਨ ਕਾਰਣਥੀ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ
ਥਯੇਲਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਛੇ. ਵਲ਼ੀ ਕਹ੍ਯੁਂ ਛੇ ਕੇ – ‘उपादानकारणसदृशं कार्यं भवति’ ਉਪਾਦਾਨ ਕਾਰਣਨਾ ਜੇਵੁਂ ਜ ਕਾਰ੍ਯ
ਥਾਯ ਛੇ. ਜੇਵੀ ਰੀਤੇ ਮਾਟੀਨਾ ਪਿਂਡਾਦਿ ਉਪਾਦਾਨ ਕਾਰਣ ਜੇਵੁਂ ਘਟਾਦਿ ਕਾਰ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ ਥਾਯ ਛੇ, ਪਣ ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣੇ
ਸਮਯ, ਨਿਮਿਸ਼, ਘਡੀ, ਦਿਵਸ ਆਦਿ ਕਾਲ਼ਪਰ੍ਯਾਯੋ ਮੂਰ੍ਤ ਜੋਵਾਮਾਂ ਆਵਤਾ ਨਥੀ.
ਅਧਿਕਾਰ-੨ : ਦੋਹਾ-੨੧ ]ਪਰਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼: [ ੨੩੯