athaivaṁ jñānino‘rthaiḥ sahānyonyavr̥ttimattve‘pi paragrahaṇamokṣaṇapariṇamanābhāven sarvaṁ paśyato‘dhyavasyataścātyantaviviktatvaṁ bhāvayati —
muṁcadi gr̥hṇāti naiv muñcati naiv ṇa paraṁ pariṇamadi paraṁ paradravyaṁ jñeyapadārthaṁ naiv pariṇamati . sa kaḥ kartā . kevalī bhagavaṁ kevalī bhagavān sarvajñaḥ . tato jñāyate paradravyeṇ sah bhinnatvamev . tarhi kiṁ jñānadarpaṇameṁ bhī sarva padārthoṁke samasta jñeyākāroṁke pratibimba paṛate haiṁ arthāt padārthoṁke jñeyākāroṁke nimittase jñānameṁ jñānakī avasthārūp jñeyākār hote haiṁ (kyoṁki yadi aisā na ho to jñān sarva padārthoṁko nahīṁ jān sakegā) . vahān̐ niścayase jñānameṁ honevāle jñeyākār jñānakī hī avasthāyeṁ hai, padārthoṁke jñeyākār kahīṁ jñānameṁ praviṣṭa nahīṁ hai . niścayase aisā hone par bhī vyavahārase dekhā jāye to, jñānameṁ honevāle jñeyākāroṁke kāraṇ padārthoṁke jñeyākār haiṁ, aur unake kāraṇ padārtha haiṁ — isaprakār paramparāse jñānameṁ honevāle jñeyākāroṁke kāraṇ padārtha haiṁ; isaliye un (jñānakī avasthārūp) jñeyākāroṁko jñānameṁ dekhakar, kāryameṁ kāraṇakā upacār karake vyavahārase aisā kahā jā sakatā hai ki ‘padārtha jñānameṁ haiṁ’ ..31..
ab, isaprakār (vyavahārase) ātmākī padārthoṁke sāth ek dūsareṁmeṁ pravr̥tti hone par bhī, (niścayase) vah parakā grahaṇ -tyāg kiye binā tathā pararūp pariṇamit hue binā sabako dekhatā -jānatā hai isaliye use (padārthoṁke sāth) atyanta bhinnatā hai aisā batalāte haiṁ : —
anvayārtha : — [kevalī bhagavān ] kevalī bhagavān [paraṁ ] parako [na ev gr̥hṇāti ] grahaṇ nahīṁ karate, [na muṁcati ] choṛate nahīṁ, [na pariṇamati ] pararūp pariṇamit nahīṁ hote; [saḥ ] ve [niravaśeṣaṁ sarvaṁ ] niravaśeṣarūpase sabako (sampūrṇa ātmāko, sarva jñeyoṁko) [samantataḥ ] sarva orase (sarva ātmapradeśoṁse) [paśyati jānāti ] dekhate – jānate haiṁ ..32..
prabhu kevalī na grahe, na choḍe, pararūpe nav pariṇame; dekhe ane jāṇe niḥśeṣe sarvataḥ te sarvane.32.