ଜଂ ତକ୍କାଲିଯମିଦରଂ ଜାଣଦି ଜୁଗଵଂ ସମଂତଦୋ ସଵ୍ଵଂ .
ସାଂଖ୍ଯାନାଂ ଦୂଷଣଂ ନ ଭଵତି, ଭୂଷଣମେଵ . ନୈଵମ୍ . ସଂସାରାଭାଵୋ ହି ମୋକ୍ଷୋ ଭଣ୍ଯତେ, ସ ଚ ସଂସାରିଜୀଵାନାଂ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ, ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଵିରୋଧାଦିତି ଭାଵାର୍ଥଃ ..୪୬.. ଏଵଂ ରାଗାଦଯୋ ବନ୍ଧକାରଣଂ, ନ ଚ ଜ୍ଞାନମିତ୍ଯାଦି- ଵ୍ଯାଖ୍ଯାନମୁଖ୍ଯତ୍ଵେନ ଷଷ୍ଠସ୍ଥଲେ ଗାଥାପଞ୍ଚକଂ ଗତମ୍ . ଅଥ ପ୍ରଥମଂ ତାଵତ୍ କେଵଲଜ୍ଞାନମେଵ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଵରୂପଂ, ଜାଯେଂଗେ ଅର୍ଥାତ୍ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତ ସିଦ୍ଧ ହୋଵେଂଗେ ! କିନ୍ତୁ ଐସା ସ୍ଵୀକାର ନହୀଂ କିଯା ଜା ସକତା; କ୍ଯୋଂକି ଆତ୍ମା ପରିଣାମଧର୍ମଵାଲା ହୋନେସେ, ଜୈସେ ସ୍ଫ ଟିକମଣି, ଜପାକୁସୁମ ଔର ତମାଲପୁଷ୍ପକେ ରଂଗ -ରୂପ ସ୍ଵଭାଵଯୁକ୍ତତାସେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋତା ହୈ ଉସୀପ୍ରକାର, ଉସେ (ଆତ୍ମାକେ) ଶୁଭାଶୁଭ -ସ୍ଵଭାଵଯୁକ୍ତତା ପ୍ରକାଶିତ ହୋତୀ ହୈ . (ଜୈସେ ସ୍ଫ ଟିକମଣି ଲାଲ ଔର କାଲେ ଫୂ ଲକେ ନିମିତ୍ତସେ ଲାଲ ଔର କାଲେ ସ୍ଵଭାଵମେଂ ପରିଣମିତ ଦିଖାଈ ଦେତା ହୈ ଉସୀପ୍ରକାର ଆତ୍ମା କର୍ମୋପାଧିକେ ନିମିତ୍ତସେ ଶୁଭାଶୁଭ ସ୍ଵଭାଵରୂପ ପରିଣମିତ ହୋତା ହୁଆ ଦିଖାଈ ଦେତା ହୈ) .
ଭାଵାର୍ଥ : — ଜୈସେ ଶୁଦ୍ଧନଯସେ କୋଈ ଜୀଵ ଶୁଭାଶୁଭ ଭାଵରୂପ ପରିଣମିତ ନହୀଂ ହୋତା ଉସୀପ୍ରକାର ଯଦି ଅଶୁଦ୍ଧନଯସେ ଭୀ ପରିଣମିତ ନ ହୋତା ହୋ ତୋ ଵ୍ଯଵହାରନଯସେ ଭୀ ସମସ୍ତ ଜୀଵୋଂକେ ସଂସାରକା ଅଭାଵ ହୋ ଜାଯେ ଔର ସଭୀ ଜୀଵ ସଦା ମୁକ୍ତ ହୀ ସିଦ୍ଧ ହୋଜାଵେଂ ! କିନ୍ତୁ ଯହ ତୋ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ ଵିରୁଦ୍ଧ ହୈ . ଇସଲିଯେ ଜୈସେ କେଵଲୀଭଗଵାନକେ ଶୁଭାଶୁଭ ପରିଣାମୋଂକା ଅଭାଵ ହୈ ଉସୀପ୍ରକାର ସଭୀ ଜୀଵୋଂକେ ସର୍ଵଥା ଶୁଭାଶୁଭ ପରିଣାମୋଂକା ଅଭାଵ ନହୀଂ ସମଝନା ଚାହିଯେ ..୪୬..
ଅବ, ପୁନଃ ପ୍ରକୃତକା ( – ଚାଲୁ ଵିଷଯକା) ଅନୁସରଣ କରକେ ଅତୀନ୍ଦ୍ରିଯ ଜ୍ଞାନକୋ ସର୍ଵଜ୍ଞରୂପସେ ଅଭିନନ୍ଦନ କରତେ ହୈଂ . (ଅର୍ଥାତ୍ ଅତୀନ୍ଦ୍ରିଯ ଜ୍ଞାନ ସବକା ଜ୍ଞାତା ହୈ ଐସୀ ଉସକୀ ପ୍ରଶଂସା କରତେ ହୈଂ )
ଅନ୍ଵଯାର୍ଥ : — [ଯତ୍ ] ଜୋ [ଯୁଗପଦ୍ ] ଏକ ହୀ ସାଥ [ସମନ୍ତତଃ ] ସର୍ଵତଃ (ସର୍ଵ ଆତ୍ମପ୍ରଦେଶୋଂସେ) [ତାତ୍କାଲିକଂ ] ତାତ୍କାଲିକ [ଇତରଂ ] ଯା ଅତାତ୍କାଲିକ, [ଵିଚିତ୍ରଵିଷମଂ ]
୭୮ପ୍ରଵଚନସାର[ ଭଗଵାନଶ୍ରୀକୁଂଦକୁଂଦ-