ਗੁਣਤੋਧਿਕਸ੍ਯ ਵਿਨਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਸ਼ਕੋ ਯੋਪਿ ਭਵਾਮਿ ਸ਼੍ਰਮਣ ਇਤਿ .
ਭਵਨ੍ ਗੁਣਾਧਰੋ ਯਦਿ ਸ ਭਵਤ੍ਯਨਨ੍ਤਸਂਸਾਰੀ ..੨੬੬..
ਸ੍ਵਯਂ ਜਘਨ੍ਯਗੁਣਃ ਸਨ੍ ਸ਼੍ਰਮਣੋਹਮਪੀਤ੍ਯਵਲੇਪਾਤ੍ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਗੁਣਾਧਿਕਾਨਾਂ ਵਿਨਯਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਨ੍ ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਾਵਲੇਪਵਸ਼ਾਤ੍ ਕਦਾਚਿਦਨਨ੍ਤਸਂਸਾਰ੍ਯਪਿ ਭਵਤਿ ..੨੬੬.. ਸ਼੍ਰੁਤਫਲਂ ਨਾਸ੍ਤਿ, ਤਪੋਧਨਾਨਾਂ ਤਪਃਫਲਂ ਚੇਤਿ ..੨੬੫.. ਅਤ੍ਰਾਹ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯਃ — ਅਪਵਾਦਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵੇ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ, ਪੁਨਰਪਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਅਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕ੍ਰੁਤਮਿਤਿ . ਪਰਿਹਾਰਮਾਹ — ਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਭਵਦੀਯਵਚਨਂ, ਕਿਂਤੁ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤ੍ਯਾਗਲਕ੍ਸ਼ਣੋਤ੍ਸਰ੍ਗਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੇ ਕ੍ਰੁਤੇ ਸਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸਮਰ੍ਥਤਪੋਧਨੈਃ ਕਾਲਾਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਕਿਮਪਿ ਜ੍ਞਾਨਸਂਯਮਸ਼ੌਚੋਪਕਰਣਾਦਿਕਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਿਤ੍ਯਪਵਾਦਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਮੁਖ੍ਯਮ੍ . ਅਤ੍ਰ ਤੁ ਯਥਾ ਭੇਦਨਯੇਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਜ੍ਞਾਨਚਾਰਿਤ੍ਰਤਪਸ਼੍ਚਰਣਰੂਪਾ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਰਾਧਨਾ ਭਵਤਿ, ਸੈਵਾਭੇਦਨਯੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਚਾਰਿਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਦ੍ਵਿਧਾ ਭਵਤਿ, ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਭੇਦਵਿਵਕ੍ਸ਼ਯਾ ਪੁਨਰੇਕੈਵ ਵੀਤਰਾਗਚਾਰਿਤ੍ਰਾਰਾਧਨਾ, ਤਥਾ ਭੇਦਨਯੇਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ- ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਾਰਿਤ੍ਰਰੂਪਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗੋ ਭਵਤਿ, ਸ ਏਵਾਭੇਦਨਯੇਨ ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਾਪਰਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਨਾਮਾ ਪੁਨਰੇਕ ਏਵ, ਸ ਚਾਭੇਦਰੂਪੋ ਮੁਖ੍ਯਵ੍ਰੁਤ੍ਤ੍ਯਾ ‘ਏਯਗ੍ਗਗਦੋ ਸਮਣੋ’ ਇਤ੍ਯਾਦਿਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਗਾਥਾਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ . ਅਯਂ ਤੁ
ਅਬ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਮੇਂ ਅਧਿਕ ਹੋ ਉਸਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਜੈਸੇ ਕਿ ਵਹ ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਮੇਂ ਹੀਨ (ਅਪਨੇਸੇ ਮੁਨਿਪਨੇਮੇਂ ਨੀਚਾ) ਹੋ ਐਸਾ ਆਚਰਣ ਕਰਨੇਵਾਲੇਕਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਬਤਲਾਤੇ ਹੈਂ : —
ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਯਃ ] ਜੋ ਸ਼੍ਰਮਣ [ਯਦਿ ਗੁਣਾਧਰਃ ਭਵਨ੍ ] ਗੁਣੋਂਮੇਂ ਹੀਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ [ਅਪਿ ਸ਼੍ਰਮਣਃ ਭਵਾਮਿ ] ‘ਮੈਂ ਭੀ ਸ਼੍ਰਮਣ ਹੂਁ’ [ਇਤਿ ] ਐਸਾ ਮਾਨਕਰ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਗਰ੍ਵ ਕਰਕੇ [ਗੁਣਤਃ ਅਧਿਕਸ੍ਯ ] ਗੁਣੋਂਮੇਂ ਅਧਿਕ (ਐਸੇ ਸ਼੍ਰਮਣ) ਕੇ ਪਾਸਸੇ [ਵਿਨਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਸ਼ਕਃ ] ਵਿਨਯ (ਕਰਵਾਨਾ) ਚਾਹਤਾ ਹੈ [ਸਃ ] ਵਹ [ਅਨਨ੍ਤਸਂਸਾਰੀ ਭਵਤਿ ] ਅਨਨ੍ਤਸਂਸਾਰੀ ਹੋਤਾ ਹੈ ..੨੬੬..
ਟੀਕਾ : — ਜੋ ਸ਼੍ਰਮਣ ਸ੍ਵਯਂ ਜਘਨ੍ਯ ਗੁਣੋਂਵਾਲਾ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ ‘ਮੈਂ ਭੀ ਸ਼੍ਰਮਣ ਹੂਁ’ ਐਸੇ ਗਰ੍ਵਕੇ ਕਾਰਣ ਦੂਸਰੇ ਅਧਿਕ ਗੁਣਵਾਲੋਂ (ਸ਼੍ਰਮਣੋਂ) ਸੇ ਵਿਨਯਕੀ ਇਚ੍ਛਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਕੇ ਗਰ੍ਵਕੇ ਵਸ਼ਸੇ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਅਨਨ੍ਤ ਸਂਸਾਰੀ ਭੀ ਹੋਤਾ ਹੈ ..੨੬੬..
ਇਚ੍ਛੇ ਵਿਨਯ ਗੁਣ – ਅਧਿਕ ਪਾਸ, ਅਨਂਤਸਂਸਾਰੀ ਬਨੇ. ੨੬੬.
੪੭੮ਪ੍ਰਵਚਨਸਾਰ[ ਭਗਵਾਨਸ਼੍ਰੀਕੁਂਦਕੁਂਦ-