ਸ੍ਵਯਮਧਿਕਗੁਣਾ ਗੁਣਾਧਰੈਃ ਪਰੈਃ ਸਹ ਕ੍ਰਿਯਾਸੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਮੋਹਾਦਸਮ੍ਯਗੁਪਯੁਕ੍ਤਤ੍ਵਾਤ੍ ਚਾਰਿਤ੍ਰਾਦ੍ ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ..੨੬੭..
ਣਿਚ੍ਛਿਦਸੁਤ੍ਤਤ੍ਥਪਦੋ ਸਮਿਦਕਸਾਓ ਤਵੋਧਿਗੋ ਚਾਵਿ .
ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤਦਾਤਿਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਦੋਸ਼ੋ ਭਵਤਿ . ਇਦਮਤ੍ਰ ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਮ੍ — ਵਨ੍ਦਨਾਦਿਕ੍ਰਿਯਾਸੁ ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਚਾਰਾਦੌ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦੋਸ਼ ਏਵ . ਨਨੁ ਭਵਦੀਯਕਲ੍ਪਨੇਯਮਾਗਮੇ ਤਥਾ ਨਾਸ੍ਤਿ . ਨੈਵਮ੍, ਆਗਮਃ ਸਰ੍ਵੋਪਿ ਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥ ਏਵ, ਪਰਂ ਕਿਂਤੁ ਯੇ ਕੇਚਨੋਤ੍ਸਰ੍ਗਾਪਵਾਦਰੂਪੇਣਾਗਮਨਯਵਿਭਾਗਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤ ਏਵ ਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ੌ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ, ਨ ਚਾਨ੍ਯ ਇਤਿ ..੨੬੭.. ਇਤਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਕ੍ਰਮੇਣ ‘ਏਯਗ੍ਗਗਦੋ’ ਇਤ੍ਯਾਦਿਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਗਾਥਾਭਿਃ ਸ੍ਥਲਚਤੁਸ਼੍ਟਯੇਨ ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਾਪਰਨਾਮਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਾਭਿਧਾਨਸ੍ਤ੍ਰੁਤੀਯੋਨ੍ਤਰਾਧਿਕਾਰਃ ਸਮਾਪ੍ਤਃ . ਅਥਾਨਨ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਗਾਥਾਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਥਲੈਃ ਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗਾਧਿਕਾਰਃ ਕਥ੍ਯਤੇ . ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਲੌਕਿਕਸਂਸਰ੍ਗਨਿਸ਼ੇਧਮੁਖ੍ਯਤ੍ਵੇਨ ‘ਣਿਚ੍ਛਿਦਸੁਤ੍ਤਤ੍ਥਪਦੋ’ ਇਤ੍ਯਾਦਿਪਾਠਕ੍ਰਮੇਣ ਗਾਥਾਪਞ੍ਚਕਮ੍ . ਤਦਨਨ੍ਤਰਂ ਸਰਾਗਸਂਯਮਾਪਰਨਾਮਸ਼ੁਭੋਪਯੋਗ – ਸ੍ਵਰੂਪਕਥਨਪ੍ਰਧਾਨਤ੍ਵੇਨ ‘ਸਮਣਾ ਸੁਦ੍ਧੁਵਜੁਤ੍ਤਾ’ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਸੂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਟਕਮ੍ . ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਤ੍ਰਾਪਾਤ੍ਰਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨਰੂਪੇਣ ‘ਰਾਗੋ ਪਸਤ੍ਥਭੂਦੋ’ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਗਾਥਾਸ਼ਸ਼੍ਟਕਮ੍ . ਤਤਃ ਪਰਮਾਚਾਰਾਦਿਵਿਹਿਤਕ੍ਰਮੇਣ ਪੁਨਰਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਰੂਪੇਣ ਸਮਾਚਾਰ- ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਪ੍ਰਧਾਨਤ੍ਵੇਨ ‘ਦਿਟ੍ਠਾ ਪਗਦਂ ਵਤ੍ਥੁ’ ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਸੂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਟਕਮ੍ . ਤਤਃ ਪਰਂ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਮੁਖ੍ਯਤ੍ਵੇਨ ‘ਜੇ
ਟੀਕਾ : — ਜੋ ਸ੍ਵਯਂ ਅਧਿਕ ਗੁਣਵਾਲੇ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ ਅਨ੍ਯ ਹੀਨਗੁਣਵਾਲੋਂ (ਸ਼੍ਰਮਣੋਂ) ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ (ਵਂਦਨਾਦਿ) ਕ੍ਰਿਯਾਓਂਮੇਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹੈਂ ਵੇ ਮੋਹਕੇ ਕਾਰਣ ਅਸਮ੍ਯਕ੍ ਉਪਯੁਕ੍ਤ ਹੋਤੇ ਹੁਏ (-ਮਿਥ੍ਯਾਭਾਵੋਂਮੇਂ ਯੁਕ੍ਤ ਹੋਤੇ ਹੁਏ) ਚਾਰਿਤ੍ਰਸੇ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ..੨੬੭..
ਅਬ, ਅਸਤ੍ਸਂਗ ਨਿਸ਼ੇਧ੍ਯ ਹੈ ਐਸਾ ਬਤਲਾਤੇ ਹੈਂ : —
ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਸੂਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਦਃ ] ਜਿਸਨੇ ਸੂਤ੍ਰੋਂ ਔਰ ਅਰ੍ਥੋਂਕੇ ਪਦਕੋ – ਅਧਿਸ਼੍ਠਾਨਕੋ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਰੁਤਤ੍ਤ੍ਵਕੋ) ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਕਿਯਾ ਹੈ, [ਸਮਿਤਕਸ਼ਾਯਃ ] ਜਿਸਨੇ ਕਸ਼ਾਯੋਂਕਾ ਸ਼ਮਨ ਕਿਯਾ ਹੈ, [ਚ ] ਔਰ [ਤਪੋਧਿਕਃ ਅਪਿ ] ਜੋ ਅਧਿਕ ਤਪਵਾਨ੍ ਹੈ — ਐਸਾ ਜੀਵ ਭੀ [ਯਦਿ ] ਯਦਿ [ਲੌਕਿਕਜਨਸਂਸਰ੍ਗ ] ਲੌਕਿਕਜਨੋਂਕੇ ਸਂਸਰ੍ਗਕੋ [ਨ ਤ੍ਯਜਤਿ ] ਨਹੀਂ ਛੋੜਤਾ, [ਸਂਯਤਃ ਨ ਭਵਤਿ ] ਤੋ ਵਹ ਸਂਯਤ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਅਸਂਯਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ) ..੨੬੮..
੪੮੦ਪ੍ਰਵਚਨਸਾਰ[ ਭਗਵਾਨਸ਼੍ਰੀਕੁਂਦਕੁਂਦ-