कहानजैनशास्त्रमाळा ]
प्रकाशनं । ‘पैशुन्यं’ अंगविकारभ्रूविक्षेपादिभिः पराभिप्रायं ज्ञात्वा असूयादिना तत्प्रकटनं साकारमंत्रभेद इत्यर्थः । ‘कूटलेखकरणं’ च अन्येनानुक्तमननुष्ठितं यत्किंचिदेव तेनोक्त- मनुष्ठितं चेति वंचनानिमित्तं कूटलेखकरणं कूटलेखक्रियेत्यर्थः । ‘न्यासापहारिता’ द्रव्यनिक्षेप्तु- र्विस्मृतसंख्यस्याल्पंसंख्यं द्रव्यमाददानस्य एवमेवेत्यभ्युपगमवचनं । एवं परिवादादयश्चत्वारो न्यासापहारिता पंचमीति सत्यस्याणुव्रतस्य पंच ‘व्यतिक्रमाः’ अतीचारा भवन्ति ।।५६।। रहोभ्याख्या छे. ‘पैशुन्यम्’ शरीरनी चेष्टाथी अने भवांनी क्रिया आदिथी बीजानो अभिप्राय जाणीने, इर्षाथी ते प्रगट करवो ते साकार मंत्रभेद छे — एवो अर्थ छे. ‘कूटलेखकरणम्’ बीजा द्वारा कांईपण नहि कहेला अने नहि करेलाने ‘तेणे कह्युं छे अने तेणे कर्युं छे’ एम तेने ठगवाना हेतुथी जूठो दस्तावेज (लेख) लखवो ते कूटलेख क्रिया छे — एवो अर्थ छे. ‘न्यासापहारिता’ वस्तु गीरो मूकनार (Depositor) वस्तुनी संख्या भूली जाय अने ओछी वस्तु मागे तो लेनारने हा, एटली ज छे, ए ज छे — एवुं वचन कहेवुं ते (न्यासापहारिता) छे. ए प्रमाणे परिवाद (मिथ्योपदेश). आदि चार अने न्यासापहारिता पांचमुं – एम बधा मळी ‘सत्यस्य’ सत्याणुव्रतना पांच ‘व्यतिक्रमाः’ अतिचारो छे.
तेने तेटली ज आपवी. नोंधः — उपरनी क्रियाओमां नबळाईने लीधे प्रवर्ते छे, तेथी ते अतिचार छे. ५६. १. मिथ्योपदेशरहोभ्याख्यानकूटलेखक्रियान्यासापहारसाकारमंत्रभेदाः । (तत्त्वार्थसूत्र अध्याय ७/२६)