टीका — घने निविडावयवे वस्त्रे प्रावृते सति आत्मानं घन दृढावयवं यथा बुधो न मन्यते । तथा स्वदेहेऽपि घने दृढे आत्मानं घनं दृढं बुधो न मन्यते ।।६३।।
टीका — जीर्णे पुराणे वस्त्रे प्रावृते यथाऽऽत्मानं बुधो जीर्णे न मन्यते तथा जीर्णें वृद्धे स्वदेहेऽपि स्थितमात्मानं न जीर्णं वृद्धमात्मानं मन्यते बुधः ।।६४।।
अन्वयार्थ : — (यथा) जेवी रीते (वस्त्रे जीर्णे) पहेरेलुं वस्त्र जीर्ण थतां (बुधः) बुद्धिमान पुरुष (आत्मानं) पोताने एटले पोताना शरीरने (जीर्ण न मन्यते) जीर्ण मानतो नथी, (तथा) तेवी रीते (स्वदेहे अपि जीर्णे) पोतानुं शरीर जीर्ण थतां पण (बुधः) अन्तरात्मा (आत्मानं) (जीर्ण न मन्यते) जीर्ण मानतो नथी.
टीका : — जीर्ण अर्थात् पुराणुं वस्त्र पहेरवा छतां, जेम बुध (डाह्यो माणस) पोताने (पोताना शरीरने) जीर्ण मानतो नथी, तेम पोतानो देह जीर्ण – वृद्ध थवा छतां, ते अन्तरात्मा (शरीरमां) रहेला आत्माने जीर्ण – वृद्ध मानतो नथी.
भावार्थ : — जेम पहेरेलुं वस्त्र जीर्ण थवा छतां, डाह्यो माणस पोताना शरीरने जीर्ण थयेलुं मानतो नथी, तेम अन्तरात्मा शरीर जीर्ण थतां, पोताना आत्माने जीर्ण मानतो नथी.
जेम वस्त्र अने शरीर भिन्न भिन्न छे, एकना परिणमनथी बीजानुं परिणमन थतुं नथी, तेम शरीर अने आत्मा एकबीजाथी भिन्न होई शरीरना जीर्णरूप परिणमनथी आत्मानुं जीर्णरूप परिणमन थतुं नथी.
शरीर जीर्ण होय; रोगग्रस्त होय, छतां जीव आत्महित करी शके छे एम ज्ञानी ✽