१४४समाधितंत्र कस्य तत्पदं ? आत्मनः ।।८४।।
ते व्रतोने (त्यजेत्) त्यजवां.
टीका : — प्रथम हिंसादि अव्रतोनो परित्याग करीने अव्रतोमां परिनिष्ठित थवुं. पछी तेनो पण त्याग करवो. शुं करीने? प्राप्त करीने. शुं (प्राप्त करीने)? परम पदने अर्थात् परम वीतरागतारूप क्षीणकषायगुणस्थान (प्राप्त करीने). कोना ते पदने? आत्माना.
भावार्थ : — अव्रत अशुभ भाव छे तथा व्रत शुभ भाव छे, बंने आस्रवो छे. ते बंने छोडवा योग्य छे तेवी श्रद्धा तो अन्तरात्माने छे, पण ते बंने एकी साथे छोडी शकातां नहि होवाथी ते प्रथम अशुभभावरूप अव्रतोने छोडी शुभभावरूप व्रतोमां अतन्मय भावे वर्ते छे. पछी पुरुषार्थ वधारी वीतराग पदनी प्राप्ति माटे आ शुभभावरूप व्रतोनो पण त्याग करे छे.
ज्यां सुधी सम्यग्द्रष्टि शुद्धोपयोगरूप न परिणमे, त्यां सुधी तेने अशुभथी बचवा माटे पूजा, भक्ति, व्रत, तप, संयम, शीलादिना शुभ भाव आवे छे, परंतु तेमां तेने हेयबुद्धि वर्ते छे. तेने ते धर्म मानतो नथी.
सम्यक्त्व विना व्रतादिना शुभ विकल्पोने व्यवहारथी चारित्र नाम पण प्राप्त थतुं नथी, अर्थात् मिथ्याद्रष्टिना शुभ विकल्पोने तो व्यवहारथी पण चारित्र कहेता नथी, ते बाल व्रत, तपादि कहेवाय छे. तेवा शुभ विकल्पो संसारनुं कारण छे. मोक्षनुं कारण नथी, छतां कोई तेने मोक्षनुं परंपरा पण कारण माने तो ते तेनी मूलमां भूल छे. ८४.
अव्रत – व्रतना विकल्पनो परित्याग करतां परमपदनी प्राप्ति शी रीते थाय? ते कहे छेः —