यत्र च चित्तं विलीयते तद्ध्येयं भिन्ननभिन्नं च भवति, तत्र भिन्नात्मनि, ध्येये फलमुपदर्शयन्नाह —
टीका — भिन्नात्मानमाराधकात् पृथग्भूतमात्मानमर्हत्सिद्धरूपं उपास्याराध्य आत्मा आराधकः पुरुषः परः परमात्मा भवति तादृशोऽर्हत्सिद्धस्वरूपसदृशः । अत्रैवार्थे दृष्टान्तमाह वर्तिरित्यादि । दीपाद्भिन्ना वर्तिर्यथा दीपमुपास्य प्राप्य तादृशी भवति दीपरूपा भवति ।।९७।।
जेम जेम सहज प्राप्त इन्द्रियोना विषयोथी रुचि हठती जाय छे – घटती जाय छे, तेम तेम शुद्ध आत्मस्वरूप स्वानुभवमां आवतुं जाय छे – स्वसंवेदननो विषय बनतो जाय छे.१ ९६.
जेमां चित्त लीन थाय छे, ते ध्येय भिन्न तथा अभिन्न (एम बे प्रकारे) होय छे; त्यां भिन्नात्मरूप ध्येयनुं फल दर्शावी कहे छेः —
अन्वयार्थ : — (आत्मा) आत्मा (भिन्नात्मानं) पोतानाथी भिन्न आत्मानी (उपास्य) उपासना करीने (तादृशः) तेना समान (परः भवति) परमात्मा थाय छे. (यथा) जेम (भिन्नावर्तिः) दीपकथी भिन्न बत्ती (वाट) (दीपं उपास्य) दीपकनी उपासना करीने (तेने पामीने) (तादृशी) तेना जेवी – दीपकस्वरूप (भवति) थई जाय छे तेम.
टीका : — भिन्न आत्मानी एटले आराधकथी पृथक्भूत अर्हत् सिद्धरूप आत्मानी उपासना करी – आराधना करी, आत्मा एटले आराधक पुरुष, तेवो एटले अर्हत् – सिद्धस्वरूप समान, पर एटले परमात्मा थाय छे. अहीं ते ज अर्थनुं द्रष्टान्त कहे छे – वाट इत्यादि – १. यथा यथा न रोचन्ते विषयाः सुलभा अपि ।