शुद्धं चिन्मयमेकमेव परमं ज्योतिः सदैवास्म्यहम् ।
स्तेऽहं नास्मि यतोऽत्र ते मम परद्रव्यं समग्रा अपि ।।१८५।।
श्लोकार्थः — [उदात्तचित्तचरितैः मोक्षार्थिभिः] जेमना चित्तनुं चरित्र उदात्त ( – उदार, उच्च, उज्ज्वळ) छे एवा मोक्षार्थीओ [अयम् सिद्धान्तः] आ सिद्धांतने [सेव्यताम्] सेवन करो के — ‘[अहम् शुद्धं चिन्मयम् एकम् परमं ज्योतिः एव सदा एव अस्मि] हुं तो शुद्ध चैतन्यमय एक परम ज्योति ज सदाय छुं; [तु] अने [एते ये पृथग्लक्षणाः विविधाः भावाः समुल्लसन्ति ते अहं न अस्मि] आ जे भिन्न लक्षणवाळा विविध प्रकारना भावो प्रगट थाय छे ते हुं नथी, [यतः अत्र ते समग्राः अपि मम परद्रव्यम्] कारण के ते बधाय मने परद्रव्य छे’. १८५.
हवे आगळना कथननी सूचनानो श्लोक कहे छेः —
श्लोकार्थः — [परद्रव्यग्रहं कुर्वन्] जे परद्रव्यने ग्रहण करे छे [अपराधवान्] ते अपराधी छे [बध्येत एव] तेथी बंधमां पडे छे, अने [स्वद्रव्ये संवृतः यतिः] जे स्वद्रव्यमां ज संवृत छे (अर्थात् जे पोताना द्रव्यमां ज गुप्त छे — मग्न छे — संतुष्ट छे, परद्रव्यने ग्रहतो नथी) एवो यति [अनपराधः] निरपराधी छे [न बध्येत] तेथी बंधातो नथी. १८६.
हवे आ कथनने द्रष्टांतपूर्वक गाथामां कहे छेः —
४४२